#mpelafon

Φοιτητικά βραδιά

και ανακτώ δυνάμεις από κάθε τι σκοτεινό...

Μπελαφον - Ζωη εν ταφω

Ψυχή μονίμως διαλυμένη, η σάρκα ξέρει τι τραβάει η καημένη, το αλκοόλ μεσ ‘το στο μυαλό μου επιμένει, η φάτσα σου σα πόστερ κολλημένη, να με υποτιμάς προτιμάς απο το να μείνουμε αγαπημένοι γι αυτό η όλη υπόθεση πεθαίνει, η μνήμη μου απ'τα πολλά στραβά ειναι πλέον εξαντλημένη, τι θεν απ’ τη ζωή μου οι γαμημένοι; ασερνικά- θηλυκά για το τίποτα ειναι προετιμασμένοι, στραμένοι η προσοχή μου στο πως θα κάνω κακό, όπως ο υπάλληλος ταπεινομένος απ'το αφεντικό την υπομονή μου χάνω όταν σκέφτομαι αυτό, σημαντικό για το εγώ μου να ηρεμήσω αν μπορώ. "Είμαι παιδί του Θεού, σαν τον εωσφώρο, ο σατανάς που κρύβω μέσα μου αρχίζει να κερδίζει χώρο, είμαι το δώρο στο κουτί της Πανδώρας άνοιξ'το αν θες τα προβλήματα σου διάλεξε σου δίνω επιλογές." Οι καυτές με έχουν ρημάξει πριν το τέλος έχω αλλάξει, είσαι μπρος τις πύλες της κολάσεως πες μου το εντάξει, με έχει φτιάξει η ιδέα ότι θα χάσω πριν φτάσω στο γκρεμό τους είπα, ναι, βρήκα πως θα χαμογελάσω, το μπάσο μου ανεβάζει τους παλμούς ακούς; έχω για όλους και για όλα ενδοιασμούς για να ξηγιέμαι, στη φάση σου βαριέμαι να κουνιέμαι ειλικρινά, τη προσευχή μου κάνω τρεις φορές να μην μου βγει στραβά! Ζωή εν τάφω όχι εν τάχυ θαμμένος στα χαρακώματα, ανοίγουνε δύο μάτια και κλείνουνε δέκα στόματα, δε προκαλώ κανέναν για να με πληγώσει, πάντα η γνώση το "ότι δίνεις παίρνεις" έχεις άμα βρωσις Να γίνω επιφυλακτικός δε παίζει, ο αυθορμητισμός ειν το παιδί που δε το ένοιαξε αν θα πέσει, τα φράγκα όταν μπήκανε στη μέση με κάνανε να δω αυτόν τον κόσμο απ΄τη στραβή κι ας μην μου αρέσει, δεν έχεις να μου πεις  για ποιο λόγο μου κλαψουρίζεις αν δε κάπνισες γόπα απ'το δρόμο μάλλον δε γνωρίζεις. Συμβουλές δε δέχομαι, δε τις ακούω, είναι αποκρουστικές και ίδιες σαν τα γυναικεία ρούχα φλούο, δεν υπάκουσα και δεν υπακούω όπως οι λύκοι, η αγέλη σε αναζήτηση τροφής αυτό είναι φρίκη. Όταν κάτι δε μου ανήκει διεκδικώ να το αποκτήσω κι όταν κάτι είναι να πω θα το ακούσεις άμα μιλήσω, κάνε πίσω και κόψε επειγόντως τις θεωρείες, τα πιο ακριβά μου λόγια είπες φθηνές δικαιολογίες, μαλακίες! Πολέμησα πάλι για μαλακίες, μια ζωή το ίδιο έργο για να λέμε ιστορίες, στη σούρα μου επάνω ο καθρέφτης λέει άφησε τους, ποτέ δε με πεισαν με τα κλισέ τους, φορτωμένος αμαρτίες προσεύχομαι μη λυγίσω και ότι αγαπώ και χάνω το ζητάω πάλι πίσω!

..

View On WordPress