Rasülullah Sallallâhû Aleyhi ve Sellem Efendimizin Vefâtlarından Sonra idi. Bir Gün Ebû Bekr-i Sıddîk Radiyallâhû Anh Acayip Bir Rüyâ Görüp, Uykusunda Ağlamaya Başlar. Öyle Ağlar ki, Evin Dışından Duyulur. Bu Sırada Ömer b. Hattâb Radiyallâhû Anh Oradan Geçer. Ağlama Sesini Duyunca, Kapıyı Çalar. Ebû Bekr-i Sıddîk Uykusundan Uyanıp, Kapıya Koşar ve Gözlerinden Yaşlar Aktığı Hâlde Kapıyı Açar. Hazreti Ömer Onu Görür ve Kendisine:
▬ “Bu Ağlamak Nedir?”
Diye Sorar. Hazreti Ebû Bekr:
▬ “Sahâbîleri Buraya Topla ki Sana Anlatayım.”
Der. Bunun Üzerine Ömer Radiyallâhû Anh Bütün Sahâbîleri Oraya Toplar. Hazreti Ebû Bekr Şöyle Anlatır; Rüyâmda Kıyâmetin Koptuğunu Gördüm. Birtakım İnsanları, Parlayan Yıldızlar Gibi Minberlerin Üzerinde Buldum. Meleğe:
▬ “Bunlar Kimdir”
Diye Sordum. Melek:
▬ “Onlar Peygamberlerdir. Muhammed Aleyhisselâm’ı Bekliyorlar.”
Dedi. Ben:
▬ “Rasülullah Nerededir? Beni Onun Yanına Götür. Ben Onun Hizmetçisi ve Sahâbîlerinden Ebû Bekrim”
Dedim. Melek Beni Onun Yanına Götürdü. Rasülullah’ı Arş’ın Altında, Sarığını Önüne Koymuş ve Sağ Elini Arş’a Uzatmış, Sol Elini de Cehenneme Uzatıp Kapılarını Kapamış Bir Hâlde Gördüm. O, Bu Hâliyle Şöyle Niyâzda Bulunuyordu:
▬ “Ey Allah’ım Ümmetimi Bağışla, Ey Allah’ım Ümmetimi Bağışla! Onların İçerisinde Âlimler, Sâlihler, Hacılar, Umre Yapanlar, Gaziler, Mücahidler Vardır...”
Böyle Niyâzda Bulunurken, Gaipten Şöyle Bir Nidâ Geldi:
▬ “Ey Muhammed Sen İtaât Eden Tâifeyi Zikrediyorsun, Diğer Tâifeyi Ânmıyorsun? Zâlimleri, Şarap İçenleri, Zina Yapanları, Faiz Yiyenleri, Bunları da Zikret!”
Bunun Üzerine Peygamber Aleyhisselâm Şöyle Niyâzda Bulundu:
▬ “Ey Allah’ım! Onlar Senin Buyurduğun Gibidirler Fakât Onlardan Hiçbirisi Sana Ortak Koşmamıştır, Puta Tapmamıştır, Sana Çocuk İsnâd Etmemiştir, Tevhîdi Bırakmamıştır... Ey Allah’ım! Onlar Hakkındaki Şefaâtimi Kabûl Buyur. Onlara Olan Merhâmetimi de Kendilerine Ulaştır...”
Diye Yalvardı. Ben, Kendisine Çok Acıdığım İçin:
▬ “Yâ Rasülullah! Kendine Acı...”
Dedim. O:
▬ “Yâ Ebû Bekr! Ümmetime Şefaât Etmek İçin Rabbime Niyâzda Bulundum. Rabbim de Kabûl Buyurdu.”
Dedi. Ben de Dedim ki:
▬ “Yâ Rasülullah! Hepsine mi Yoksa Bâzısına mı?”
İşte Tam O Ânda Sen Kapıyı Çalıp Beni Uyandırdın ve Cevap Almaya Vakit Bırakmadın Ey Hattâb Oğlu Ömer!
Ebû Bekr Radiyallâhû Anh, Ömer Radiyallâhû Anh’a Böyle Söylediği Ânda Bir de İşittiler ki, Gaipten Bir Ses Üç Kere, “HEPSİNE YÂ EBÛ BEKR HEPSİNE!” Diye Sesleniyor!
[Nevâdir-i Kalyubî]
Sevâd-ı A'zam
