#liberalizm

"Bu asırdaki ehl-i İslâmın fevkalâde safderunluğu ve dehşetli cânileri de âlicenâbâne affetmesi; ve bir tek haseneyi, binler seyyiatı işleyen ve binler mânevî ve maddî hukuk-u ibâdı mahveden adamdan görse, ona bir nevi taraftar çıkmasıdır. Bu suretle, ekall-i kalîl olan ehl-i dalâlet ve tuğyan, safdil taraftarla ekseriyet teşkil ederek, ekseriyetin hatâsına terettüp eden musibet-i âmmenin devamına ve idamesine, belki teşdidine kader-i İlâhiyeye fetva verirler; 'Biz buna müstehakız' derler."

Kastamonu Lahikası'ndan...

Hele maşaallah. Yüzbin maşaallah. Diyarbakırlı kardeşlerimin gözlerinden öpmüşüm. Yiğitçe bir iş etmişler. Müslüman oğlu müslüman Kürdistan'ı (kastettiğim devlet değil bölge) LPG'ci, estağfirullah, LGBT'cilerin 'dans etkinliği' ile kirletmemişler. Dindar cedlerine yakışır bir tavır sergilemişler. Tekbirlerle hepsini dehdehlemişler. O toprakların ulu büyüklerinin ruhaniyetine tebessüm ettirmişler.

Elhamdülillah. Barekallah. Tekrar bin maşaallah. Zaten, öyledir, müslüman Ömerleşti mi İblis bile onu görünce yolunu değiştirmeye başlar. Bak şimdi, anlatınca, gözlerinden öpmek de az geldi. Ben onların ellerinden de öpmüşüm. Öyle sayın kârilerim. Zira bu zamanda hamiyet-i diniyesiyle böyle celadetli işler yapan gençler Allah'a pek yakındır.

Bu vesileyle yaptığım evhamlardan birisini de sizinle paylaşmak isterim. Efendim, bu diyeceğim, Ebubekir Sifil Hoca'nın kitaplarında-beyanlarında çok dikkat çektiği birşeydir. 28 Şubat sürecinde yutulan bir zokaya dairdir. Özetlemeye çalışayım: 28 Şubat'ta solcuların hepsi bir kalem tavır sergilememiştir. Ya? İçlerinden az bir kısmı, özellikle liberal kesim, mütesettir müslümanların yanında durmuştur. Mağduriyetlerini izhar eden yazılar yazmıştır. Beyanatlarda bulunmuştur. Evet. Allah hepsine hidayet versin. Ne diyelim. Fakat, ama, lakin... Acaba bu desteklerini hangi fiyatla satmışlardır? Tastamam 'insaniyet namına' mıdır eyledikleri? Yoksa mevzuda bazı bityenikleri de saklanmakta mıdır?

Ebubekir Sifil Hoca'ya göre vardır. Somut misallerinden de bahseder ya, onlara girmeyeceğim, özet geçeceğim: Liberaller, müslümanlara bu desteği, 'karşılığında destek istemek' için yapmışlardır. Mesela: Mütesettir hanımların üniversiteye kabulüne destek veren birisi bir başka yazısında manaca demiştir ki: "Ben sizi savundum. Şimdi de LGP'cilerin, estağrifullah, LGBT'cilerin haklarını alabilmeleri için siz bana destek olun. Sizin hakkınız nasıl haksa onlarınki de öyle hak. Göreyim hakperestliğinizi..."

Sürecin travmatik yapısı nedeniyle denize düşen bazılarımız oradaki yılanlara, yılan olduklarını unutaraktan, çok sıkı sarılmıştır. Ve nihayetinde yılanlar da karaya çıkıldıktan sonra "Ne sıktın be kardeşim!" diyerek kiralarını musibetzedelerden istemişlerdir. Bugünlerde sıklıkla denk geldiğimiz 'libe-müslim' aydınlar o dönemin yemlenmesinin mahsulleridirler. Hatta, başörtülü olup LGBT'yi savunan (veya az-biraz sonra hepten başörtüsünü falan kenara atıp dini-diyaneti boşlayan) gençler, erkek versiyonlarını da ıskalamayalım elbette kârilerim, o dönemde yenilen zokanın sonuçlarıdırlar. Bu 'borçlandırıcı' desteğin sonucunda, Ömer Seyfettin'in 'Diyet'indeki gibi kolunu kesip verebilen pekaz olduğu için, çoğusu fikriyatında melezleşmiştir. İtikadında melezleşmiştir. Amelinde melezleşmiştir.

Yani kemalistlerin zulmünden liberaller epeyce adam devşirmiştir. Eh, fakat, ama tarlası sürülen yine müslümanlar olmuştur ne yazık ki. Bu ülkede herkesin yüzü biraz güler. Sünnilerinki pekaz güler.

Arıza, müslümanların haklarını 'kendi tanımları üzerinde yükselerek' istemeyi beceremeyişinden kaynaklanmıştır. Tesettürü 'insan hakları' gibi global bir kavramın üzerine yığarak istemek; onunla Batı'dan destek ummak; müslüman memleketin müslüman evlatlarının analarının aksütü gibi helali gibi konuşamamak; aynı kavrama tıkıştırılan pekçok şeyin daha içselleştirilmesini sağlamış; gençlerden "Dört mezhep de ne canım! Peh! Bugünkü dünya ancak liberalizmle yönetilebilir!" diyecek kadar ileri gitmiş acibe-i itikatlar ortaya çıkmıştır. Bunlar namazlarında dört mezhepten çıkmazlar. Ama onları ibadetlerinin dışına da çıkarmazlar. Beşerî ilişkilerde 5. hak mezhebi taklid ederler: Yani liberalizmi.

Bunlar içinde bir de hasbelkader ABD'de eğitim görenler, ayağını Batı dünyasına şöyle bir basıp gezenler, burs alanlar, fonlananlar, hatta çalışanlar pek yamandırlar. Abdullah Cevdet misali, beş vakit namazlı oralara varıp, süreç içinde deizme-ateizme kadar evrilenlere rastlanmıştır. Fakat deizme-ateizme de hemence evrilmezler. Önce bulaştırabildikleri kadar bid'ayı ulaşabildikleri kadar müslümana bulaştırmaya çalışırlar. Asıllarını sonraları açık ederler. Her neyse. Allah gençlerimizi böyle fitnelerden muhafaza eylesin. Benden de amcalarıma/yengelerime nasihat: Çoluğunuzu-çocuğunuzu Batı'ya teslim etmekte heveskâr olmayın. Delikanlı dünyasını­ (belki) âbâd ederken ahiretinden (belki) olabilir. Mahşer günü anasından-babasından şekva edebilir. Böyle bir bedelleşmeye akıllılık gözüyle bakılmaz, vesselam.

Ha, oraya gelecektim, hızlı gittim: 28 Şubat'tan sonra şimdi Gazze meselesinde de benzeri birşey yaşanıyor. Gerçi küfrün maskesi yırtılıyor. ABD'nin, Batı'nın ne mal olduğu ortaya dökülüyor. Fakat Cibali Babalar da öyle kolay vazgeçmiyor. Bazı üniversitelerde yapılan savaş karşıtı eylemlerden ziyadesiyle heyecanlananlarımız var. Onlar durmuyorlar, dinmiyorlar, yine Batı güzellemesine devam ediyorlar. İlla güneşi Batı'dan doğuracaklar. İlla hidayetimizi onların ellerine verecekler. İlla, illa, illa... Maskenin yırtılmasına gönülleri elvermiyor yani. İşte, bir tanesine, geçenlerde sosyalmedyada rastladım kârilerim. Metin Karabaşoğlu Serbestiyet'te yayınlanan "Yaşasın Gençlik!" yazısında diyor ki:

"Dünyanın her yerinde, ama özellikle Batıda ve Türkiye’de, devam eden mezâlimin son bulması için etkili her türden eylemi ve söylemi geliştiren gençleri izlerken dikkatimi çeken bir husus, tam da Zübeyir Nişancı’nın o söyleşide dikkat çektiği ‘ahlâklılık’ kriterlerine ilişkindi. Ahlâkı salt cinsel normlara indirgeyen daha yaşlı kuşakların epeyce bir kısmı zalime zalim, işbirlikçiye işbirlikçi diyememe ahlâksızlığına duçar haldeyken, İsrail’in zalimliğine karşı sesini yükselten gençler içerisinde her inançtan, düşünceden, ideolojiden, cinsel tercihten kişiler vardı. Belki başka bin konuda birbirlerinden ayrışmalarına karşılık, hakikaten hayata ve insana saygı konusunda sarsılmaz bir ittifakları sözkonusuydu..."

Ahlakın kriteri çoğaltılabilir ama şu 'ibneleri ahlaklı gösterme' meselesi bir cerbezedir. Anadolu irfanında 'beline sahip çıkamayan'ın erdemine inanılmaz. Bu irfan, yabancının değil, İslam'ın irfanıdır. Şehvetine sahip olamayan hiçbirşeyine sahip olamaz. İstikamette hiç olamaz. İbneye umut bağlanmaz. Nitekim Bediüzzaman'ın 'kuvveler bahsi'nde kuvve-i şeheviye üzerine söyledikleri de bunu doğrular:

"Meselâ, kuvve-i şeheviyenin tefrit mertebesi humuddur ki, ne helâle ve ne de harama şehveti, iştihası yoktur. İfrat mertebesi fücurdur ki, namusları ve ırzları pâyimal etmek iştihasında olur. Vasat mertebesi ise iffettir ki, helâline şehveti var, harama yoktur."

Hollywood'tan tutun Yeşilçam'a kadar mezkûr cerbeze sıklıkla işlenmiştir. 'İyi kalpli ibneler' genelde romantik-komedi filmlerinin klişelerindendir. (Sonlardan birisini Son Kabadayı'da Rasim Öztekin'in kişileştirdiği 'Sürmeli' karakterinde görürüz.) Bu manipülasyon şöyle bir yalana iman etmemizi dayatır: "Tamam, adamlar/kadınlar hayvanların bile yapmayacağı hayvanlığı işliyor olabilir, ama yine de ahlaksız diyemezsin, tiksinemezsin. Belki o daha ahlaklıdır. Saygı göstermeyi unutma..."

Standart sünni bir müslüman olarak ben buna inanmayı reddediyorum. Beni doğrulayacak epeyce veri olduğunu da biliyorum. 28 Şubat'ta veya şimdi Gazze katliamında verdikleri desteği de itikadımı cerheder bulmuyorum. Mazlumların yardımına 'daha sonra onlarda meşruiyet kazanmak için' koşmak liberal ideolojinin taktiğidir. (Türkiye'de de aynı kişiler "Biji Kürdistan!" sloganları atmadılar mı? Ne için? Kürtleri çok sevdikleri için mi? Yoksa manipüle edilebilir bir alan gördükleri için mi?) Fakat burada şöyle garip birşey de var: Bugün İslam âleminde en çok kanı akıtanlar yine onlar. Yani bizi öldürenler de kendilerini liberal olarak tanımlıyorlar. (Biden'a sorsanız ondan liberali yok mesela). Eee, o halde? Herhalde 'iyi polis-kötü polis'in bir versiyonu oynanıyor. Cibali Babalar da yine tezgâha geliyor.

İngilizce filozof Karl Popper,  20.yüzyılda özellikle siyaset felsefesi alanında yaptığı çalışmalarla hatırlanır. Bunlar arasında ‘open society’ kavramı ve bu kavrama bağlı düşünceleri de oldukça önemlidir.

Popper, tüm üyelerinin yönetime etkin bir biçimde katılabildiği, iktidarı ve hükümeti, aldığı kararları etkin bir şekilde eleştirebildiği toplumları açık toplum olarak tanımlar. Popper, politikalar yetkili birkaç kişi tarafından oluşturuluyor olsa da herkes etkilendiği için onları yargılayıp eleştirebilmek hakkına sahip olmalıdır der. Bunun aksi durumda olan siyasi duruşları ve toplumsal yapıları, totaliter ve insan düşüncesine saygı göstermeyen toplumları ve yönetiliş tarzlarınızı hiyerarşik yapılar -kapalı toplumlar- olarak görür. 

Geçtiğimiz yüzyıldan itibaren Komünizm, Sosyalizm, Milliyetçilik… gibi birtakım ideolojiler insanımızın hayatına girmiş ve dünyasını şekillendirmiştir. Bu zincirin son halkası da, son dönemlerde hayli revaçta olan Liberalizm'dir. Bu da aslında modern hayatı benimseyiş maceramız hakkında oldukça özet biçimde sunmaya çalıştığım tahlilin içinde yer almaktadır.

Bizler hayatı, varlığı ve olayları Batı kaynaklı kavram ve değerler ekseninde okuma virüsünün etkisine girince, Batı kaynaklı ideolojilerden birisinin zebunu olmamız da kaçınılmaz bir sonuçtu.

İşin garibi, İslam Dünyası'nda birçok aydın, birçok yazar-çizer, bu ideolojilerin "İslamîliğini" ispat etmek için hayli çaba sarf etti/ediyor. İslam Sosyalizmi, İslam Milliyetçiliği, İslamî Libaralizm… gibi "hilkat garibesi" kavramlar bu çabaların ürünüdür.

Soğuk savaş dönemi denen zaman diliminde farklı kesimler İslam ile Sosyalizm ve Milliyetçilik arasında benzerlikler, hatta aynîlikler arıyordu. Şimdilerde de aynı çaba Liberalizm bağlamında sergileniyor.

Bütün bunlar "Dini oyun ve eğlence edinmek" değilse nedir?..

Bütün mesele, İslam'ı "kendisi" olarak anlamaya ve ona teslim olarak kurtulmaya çalışmak yerine, onu, konjonktürün yükselttiği değerlerle çatışmayan bir sistem olarak anlama/takdim etme gayretkeşliğinden kaynaklanıyor.

Dziennikarka Adriana Rozwadowska przeprowadziła na łamach Wyborczej ciekawy wywiad z ekonomistą Marcinem Wrońskim. Wśród wielu ciekawych obserwacji (raczej bardzo umiarkowanych) padło tam takie stwierdzenie: “Myślę, że zdecydowana większość czytelników i czytelniczek zgodzi się, że dzieci powinny mieć taki sam start w życiu, niezależnie od tego, w jakiej rodzinie przyszły na świat”; Mogłoby się wydawać, że nic bardziej neutralnego powiedzieć nie można, że żyjąc w demokracji możemy spierać się o przeróżne rzeczy, ale to, że dzieci powinny mieć mniej więcej wyrównany start w życiu to takie minimum normy, z którą mogą nie zgadzać się tylko ludzie z patologicznymi zaburzeniami, albo jacyś otwarci zamordyści (na jedno wychodzi).

A tu zaskoczonko, lub raczej smutny jego brak. W komentarzach, idących już w setki, wylała się rzadko kiedy spotykana fala nienawiści - coś takiego ostatnio można było czytać chyba 5 lat temu, gdy do Europy płynęły syryjskie pontony uchodźców, a Polacy masowo, od stronic Wyborczej, przez Onet po Nacjonalista.pl fantazjowali o ich zatapianiu. Także tutaj wybiło prawdziwe bagno: aLe jAk To dZiEcI mAjĄ mIeć rÓwNe SzAnSe???!!!! - pytają oburzeni polscy liberałowie; To ja po to tyram, żeby jakieś obce bachory miały te same szanse, co moje pociechy?! Precz z ideologią takich samych żołądków!!! Precz z komuną! Zagonić menelstwo do pracy! Zatrzymać terror “wyrównywaczy szans”! Skąd bierzecie tych komuchów?!! Równe szanse dzieci, co to za hiperbolszewicka utopia?? Podniósł mi ciśnienie ten komuch! Cytować można w nieskończoność.

Ci sami ludzie będą za chwilę lamentować jak to w Polsce ginie wolność i zachodzić w głowę czemu ta “ciemna tłuszcza” głosuje na PiS. No cóż, droga liberalna patologio, PiS jest równie patologiczny jak Wy, ale chociaż umie udawać przed ludem i sypnąć z pańskiego stołu, w przeciwieństwie do Was. Ze wszystkimi okropieństwami pisowskiej bandy, strach pomyśleć co stanie się, gdy do władzy dojdą ci niewyżyci darwiniści społeczni, którzy najchętniej wybudowali przez środek kraju mur oddzielający zamożnych od biedoty - to by była ich wymarzona demokracja, a na deser sypnęliby może łaskawie kompromisem aborcyjnym - oczywiście jeśli jaśnie pan biskup pozwoli. A tymczasem szable w dłoń i komucha goń! Retoryka tego (anty)społecznego raka w postaci lisów, gadomskich i innych balcerowiczów, jego antylewicowe zacietrzewienie, naprawdę niewiele odstaje, a czasem wręcz prześciga paranoje neofaszystów. Nie należy mieć wątpliwości, że w przypadku kryzysu, gdy ich pozycja będzie zagrożona jakiegoś rodzaju buntem społecznym, bez chwili zawahania wejdą w sojusz z najbardziej brunatnymi kumplami - co historia pokazywała wiele razy.

Najzabawniejsze jest to, że wszystkie cechy, które liberałowie z pogardą przypisują “hołocie”, “ciemnemu ludowi”, “pięćset-plusom”, to są ich własne cechy. Chciwość do granic, nienawiść do innych od siebie, nieróbstwo. Byle jak najwięcej zabrać do swojej kieszeni, byle się nie podzielić, byle zostało w rodzinie i nie daj Bezosie, nie skapnęło do innych. Te mechanizmy wyparcia są znane od wieków, na tej samej zasadzie biali kolonizatorzy przypisywali tubylcom dzikość, okrucieństwo, wiarę w religijne zabobony itd., a były to dokładnie ich własne cechy. Ale to już inny temat, polecam poczytać Achillesa Mbembe.