Culture Club, een zaterdagnacht.
Het was vanop Dour geleden dat we nog in elkaars zinderende nabijheid mochten vertoeven. Two express, no local stops, pas vier maanden na die nacht met ons twee onder de Waalse tentenhemel kruisten onze blikken opnieuw. Zijn baard voller, zijn vingers nog steeds aan de knopjes. Van mijn hormonale afstandsbediening. Zijn plaatjes verwoesten mijn oren, zijn stift littekent mijn hand, of zo mag ik toch hopen.
BROdiMANCE.














