“If you want something you never had, do something you’ve never done.”

     - Thomas Jefferson

Minsan sa buhay darating tayo sa puntong.. 

kahit gaano ka kalakas at katapang,

may isang sitwasyon na biglang magpapasuko sa’yo. 

kahit gaano ka kasaya, 

may isang pangyayari sa buhay mo na biglang palulungkutin ka.

kahit gaano ka ka-masiyahin,

may isang taong darating na biglang aagawin ang kasiyahan mo, 

hanggang sa ikaw na yung maging pinaka malungkot.. 

Minsan, may mga pagkakataon rin na nagiging madaya ang mundo.

Minsan, yung taong pinasaya mo, siya rin ang magpapalungkot sa’yo. 

Minsan, yung taong minahal at minamahal mo ng sobra, siya rin yung magpaparamdam sayo na wala kang kwenta, na wala kang bilang. 

Minsan, yung taong pinahalagahan mo, ay siya ‘ring mambabalewala sa’yo. 

Minsan, yung taong binuo mo, ay siya rin ang wawasak sa’yo. 

Minsan, kahit hindi natin isipin yung mga ganitong sitwasyon o pangyayari, tadhana mismo ang sasampal sayo na hindi lahat kagaya mo. 

Hindi lahat pasasayahin ka. 

Hindi lahat mamahalin ka. 

Hindi lahat makikita ang halaga mo. 

Hindi lahat may pakielam sa nararamdaman o mararamdaman mo. 

Hindi lahat bubuuhin ka kapag durog na durog kana. 

Hindi lahat kakampi mo. 

Hindi lahat mahal ka. 

Hindi lahat kayang magsakripisyo kagaya mo. 

Hindi lahat ng bagay sasang-ayon sa kung anong gusto mo,

Yung iba magiging hadlang pa.. 

Pero sana.. 

Sana tapangan mo pa. 

Sana tapangan mo lang.

Sana kayanin mo pa. 

Sana kayanin mo lang.. 

...Sana kaya mo pa. 

Dahil wala sinuman sa mundong ‘to ang tatayo at lalaban para sa’yo kundi sarili mo lang.

Sa mga darating pa.. at hanggang sa huling laban.. 

IKAW AT IKAW LANG,