#kuzgun

Ağlayıp yaşamak için yalvaran o ruh bile, sevdiği kişinin bir tebessümüyle sükûnet bulabiliyordu. Dünyanın kaosu arasında kaybolmuş olsa da, bir tek aşkı yeterdi onu yeniden insan kılmaya. Bir gün birisinin "iyi ki" si olacak kişinin kalesi olabileceğini umuyordu.

Aşk, onun karanlığın içinden yürüyerek gelen ışığıydı. Belki kimse anlamıyordu ama o, ışıkla birlikte karanlığın sebebi değil, karanlığın bittiği nokta oluyordu.

"Ufak da olsa bir umut ışığının belirmesiyle kalbi titredi; belki de onu bu hâle getiren aklı değildi, aşktı. Aşk mıydı onu böylesine savuran? Yoksa aklının bir anlığına ona oynadığı bir oyun muydu? Bilmiyordu. Bildiği tek şey, ne aklına yenilmişti ne de aşkına. O, kendine yenilmiş biriydi. Ama yine de, karanlıktan çıkıp gelen biri vardı; ışıkları açsa, içindeki karanlığı aydınlığa çevirse, hislerinin katili olmaktan kurtarsa diye sessizce beklediği biri."

İnsanların biribirlerini yanlış anlamalarına sebep olan 9 tane madde var, Kuzgun.

Umarım yaşattıklarınızdan dibine kadar sonsuz zevk almışsınızdır,umarım ki bir ömür boyu size yetecek kadar şevk vermiştir.