#kuvayimilliye

“3. Dünya Savaşı” terimini ilk  2013 yılı Arap Baharı olarak bilinen “Elektronik Harp” sistemli bir şekilde devreye alındığında kullanmıştım. Eminim ki sistemli olarak planlara konu olan bu terim yeni binyıl ile bir çok stratejist tarafından kâle alımıştır. Geçtiğimiz tüm bu zaman zaafında yaşananları analiz ettiğimizde bir çok savaş yönteminin sistemli olarak planlanarak uygulandığına tanıklık…

Otorite olarak kabul gören,(Kurum,şahıs,işletme,grup vs) insani haklar üzerindeki normları belirlediği yöntemler nezdinde uygulayarak,dolaylı ya da dolaysız kişinin yaşama gereksinimlerinin sonlandırıldığının bilincinde olarak ve sebepsizce bu gereksinimlerini engelliyorsa,Kişinin hür iradesinden doğan kararın sebebi olarak sorumlu mudur? 29 Eylül  Kahve su Ekmek30 Eylül Kahve su1 Ekim Kahve Su…

Tanrı’nın Konçertosu

Sen aşk ile dünyaya gelmiş bir çocuk değilsin.O eşsiz duygunun kalıntıları yok benliğinde.İnsani olmayan bir dürtünün ya da var olma korkusunun vahşeti ile daha en başından yıpranmış bir fetüstün,evrenin sonsuzluğunda çırpınan iki ruhun denklemi ile birleşen.Bu yüzden asla çıkamadın ruhundan dışarıya,hissedemedin tanrısal eşsizliğini kainattaki güzelliğin.

Aitsin ve bu yüzden esirisin sana ait olmayan düşüncelerin.

Anlıyorum seni!

Her şeyi yaşayıp bitirme telaşı kaplamış yüreğini.Ölümü dahi biliyorsun mesela.Öğretilmemiş ve kuramsız sürekli çoğalan bir sıkışıklığın artığı sana ayrılan zaman.

Sana hiç bilmediğin bir çok olasılığı bilme olanağı tanıdı yaşam,

Anlamak gibi bir bilgeliğe soyunup,var ettiklerinin esiri ve yok olduğunu sandığın bir varlığın kölesi oldun.Oyundan sıkılınca kaybetmenin güzelliğini dahi göremeyecek kadar kör gözlerin ve vazgeçtiğin herşey yeni başlayan birinin hayali belkide.

Zamanın tek komutan olduğunu bilmiyorsun henüz veya alışıksın rutine emire gerek duymadan.

Karşılıklı rakamların hüküm sürdüğü bu sahte düzeni kuran her ne varsa yalan anlamadın mı hala,ve tek hüküm ilahi bir duygunun vahdetiyle yayılır dünyaya.

Kelâma hikmet et,bu kalem sonunu yazmadan.

UYAN!

Bağımlılığı yüzünden işlediği bütün suçları ve günahları bağıran vicdanları ile iyilik meleği rolü üstlenerek,insanların algısını verdikleri sosyal mesajlar ile prestij kasan medya ikonları,sefil beyinleri ile kurguladıkları oyunlarının kurbanlarıdır.(NŞANÜ Beyoğlu/İstiklal.)İçine düşürüldükleri bu cendere tanrıcılık oynayan bir aklın hastalıklı yapısı ile şekillenerek yıllarca büyüdü.80lerin…

İstanbulun işgalini o aciyi aslan yürekli bir komünist şairden başka kim anlatabilirdi ki

Nazim Hikmet Ran'in Kuvayi Milliye Destaninin

5.Bap 1920 nin 16 martini anlatiyor

920’nin 16 Martı

Ve

Manastırlı Hamdi Efendi

Ve

Reşadiyeli Veli Oğlu Memet’in Hikayesi

920’nin 16 Martı.

Öğleden evvel

saat onda

makina başında şöyle bir telgraf aldı Ankara’daki :

‘Der-aliye 16/3/1920.

İngilizler bastı bu sabah

Şehzadebaşı’ndaki Muzika karakolunu.

Müsademe edildi.

İşgal altına alıyorlar İstanbul’u şimdi.

Berayi malumat arzolunur.

Manastırlı Hamdi.’

920’nin 16 Martı.

Harbiye Nezareti telgrafhanesi buldu Ankara’yı :

‘Etrafta dolaşıyor İngiliz askerleri.

Şimdi işte

İngiliz askerleri giriyorlar nezarete.

İşte giriyorlar içeri.

Nizamiye kapısına.

Teli kes.

İngilizler burdadır.’

920’nin 16 Martı.

Manastırlı Hamdi Efendi

buldu Ankara’dakini tekrar :

‘Paşa hazretleri,

Harbiye telgrafhanesini de işgal etti İngiliz bahriye askeri

Tophane’yi de işgal ediyorlar bir taraftan,

bir taraftan da zırhlılardan asker ihraç olunuyor.

Vaziyet vehamet kesbediyor efendim.

Paşa hazretleri,

Emri devletlerine muntazırım.

16 Mart 1920

Hamdi’

920’nin 16 Martı.

Durumu bir daha tekrar etti Hamdi Efendi :

‘Sabah bizim asker uykuda iken

İngiliz bahriye efradı karakolu işgal etmekte iken

askerlerimiz uykudan şaşkın kalkınca müsademe başlıyor.

Neticede bizden altı şehit, on beş mecruh olup

İngilizler zırhlıları rıhtıma yanaştırıp

Beyoğlu ve Tophane’yi işgal edip.

İşte Beyoğlu telgrafhanesi de yok.

İşte Beyoğlu telgraf memurları geldiler.

Kovmuşlar.

Burası da işgal olunacaktır bir saata kadar.

Şimdi haber aldım efendim.’

920’nin 16 Martı

uykuda kesti kafir üçümüzü,

kurşuna dizdi kafir ikimizi.

İngiliz’in hepsi değil domuzu

Sabaha karşı aldı canımızı.

920’nin 16 Martı

basıldı Vezneciler’de karargah.

Uyan be tosunum uyan.

Üçümüzü uykuda kesti kafir,

üçümüz : Abdullah çavuş, Şarkışla’dan Osman,

bir de Zileli Abdülkadir.

920’nin 16 Martı

Bozdoğan Kemeri’nde

kurşuna dizdi kafir ikimizi.

Ahmet oğlu Nasuh arkadaşımın adı,

Reşadiyeli Veli oğlu Memet benimkisi.

920’nin 16 Martı

uykuda kesti kafir üçümüzü.

Soktu Osman’ın karnına kasaturayı,

bastı göğsüne kafirin dizi.

Dört çocuk babasıydı Abdullah çavuş.

Doymadı dünyasına Abdülkadir.

Üçümüzü uykuda kesti kafir,

kurşuna dizdi ikimizi.

920’nin 16 Mart sabahı,

karakolun karşısında

bırakmadım elimden silahı,

yere serdim iki İngiliz’i.

Senin ırzını kurtardım İstanbul’um,

Sana can feda çakır gözlü gülüm.

Üçümüzü uykuda kesti kafir,

kurşuna dizdi ikimizi.

Şimdi üçümüz :

Abdullah ve Osman ve Abdülkadir,

taşları yan yana yatar Eyüp’te.

Arama, bulamazsın ikimizin kabrini,

belki maşrıkta, belki mağripte,

biz de bilemeyiz yerini.

Uykuda kestiler üçümüzü,

kurşuna dizdiler ikimizi,

Ahmet oğlu Nasuh arkadaşımın adı,

Reşadiyeli Veli oğlu Memet benimkisi.

Bir de altıncımız var,

kara kaytan bıyıklı bir şehit,

son mekanı şöyle dursun,

adını da bilen yok…