#kunda

Łobuz!

Miałam ostatnio sporo do czynienia z niedojrzałymi ludźmi i myślałam, jak by przedstawić swoją frustrację w komiksie, aż se przypomniałam, że przecież mam tę historyjkę o nastolatkach lol

Kazek jest takim mniej oczywistym rodzajem bad boya. Ciągle się uśmiecha, podnosi rzeczy co upadły na ziemię, gada o pokoju i płacze nad rozlanym mlekiem. Kiedy jednak ktoś mu wadzi, zrobi wszystko, żeby się go pozbyć - bo jego własne uczucia są dla niego ważniejsze, niż godność drugiego człowieka

Ruins, ruins, ruins... And the bittersweetness of Autumn

Heh heh so, once again I've been overwhelmed by my own emotions and didn't see that coming. Using OCs as imaginary friends helps me a bit to calm down, still this time it took me four whole days to find balance. The worst part was finding hope that I can feel good again, hope that it's all just a matter of time. That's why I drew these panels, it's a message for future me (maybe for someone else as well?) that it will be alright.

Anyway, it seems I came back at a lower level of mood, and I remember it usually lasts weeks, if not months. Here's your warning that this blog might get a lot more melancholic now.