#kpss

Nisan ayının bitmesine son sekiz kalmış. Kpssye elim değmeyeli 4 gün oldu. Çalıştığım günlerde bir iki saatti. Hala o ipi tutmalıyım mıyım bırakmalı mıyım bilmiyorum. Kimse benden kpss hesabı sormaz. Zaten başkaları için mi çalışıyorum? Ailem elimde okuma kitabı görse kızıyor başını eğme, yorulma, okuma diye. Kpssye de kızıyorlar haliyle. Eeee? Kendim için ama işte. 26 alımları fazla olur ve çalışmadığım halde son anda kaçırırsam üzülürüm. Çalışıp kaçırsam da üzülürüm. Ama en sonunda nasibimde yokmuş derim. Bu hastalık olmasaydı çok çalışırdım derim-ki bencede yapardım-. Mümin için kayıp da bir kazançtır. Ama çalışıp kaybetmek vakit kaybetmek gibi geliyor. Yani hayatımdan kpss çıkarsa kitap okumalarıma, maneviyatıma ve iş olarak da danışmanlığıma vakit ayırırım.

Her şeyi bir anda yürütmek çok zor. İlla bir şey aksıyor. Yol seçmem lazım. Kpss süreli bir sınav olduğu için vazgeçemiyorum. 4 ay sonra karar veririm diyorum. Sonra hastalanıyorum, devam edemiyorum. İki gün sonra ziyaretçi yasağımda kalkar, gelen giden görüşmek isteyen hurra dolar hayatıma. Şuan bile evde bazı sorumlulukları bizimkilerden almaya başladım. Tam hadi dinleneceğim, özgürüm dediğim alanı kpss işgal etmesi beni geriyor. Çalışmamakta öyle. Bir de yapmak istediğim projeler var. Ama gerçekten istiyorsam da en azından bu 4 ayı eve kapanarak geçirmeliyim. Ayyyhhh yeter yahu. Bunun kararını asla veremeyeceğim sanırım. Muhtemelen bu vicdan azabı ile çalışmaya çalışacağım, araya keyif yapacağım. Bu derdi burda 4 ay daha yanacağım. Sonrası kabullenmek.

Bazen hayatımda kabullenmenin daha kolay olduğunu fark ediyorum. Napıyım, nasip değilmiş.

Bugün Fetih suresi okudum. Tabiki gönül ister ki her gün okuyayım. Ama yapamacağımı biliyorum. Yinede kpss konusunda sınava kadar okuduğum, dinlediğim kilit sure olsun istiyorum.

Niyet ettim bugün artık ders çalışmaya. Yeter. Bi odaklanamadım, wp, annemgilin yanı derken. Şuan 00.40, 4.40 a kadar 3 buçuk çalışma saati hedefi? Yapar mıyız. Denerizzz.