#korfez

Love and love by Sam Güler

Kalplerde bircok koy vardı, fakat tek bir körfez.

Demir atmıstı gemin körfezime,

Daha ben kuramamısken bir iskele.

 Hiçbirseyi sırayla yapmıyordun, tarzın degildi.

Aniden sen oluyor ve aynı hızla bir baskasına donusuyordun...

Ne zaman tanıyordun, ne de beni anlıyordun.

Sadece kumsalımdan toplayabildigini kacırmaktı amacın...

 Ben bir golgeye kıvrılmıs, sessizce seni izliyordum.

Kucagımda sıkı sıkıya tuttugum savunmalarım,

En degerli deniz kabuklarim vardı.

 Ne kadar da telaslıydın,

Kırkayak gibi kosturup duruyordun.

Gidilecek baska yerler vardı belli ki,

Kesfetmen gereken yeni limanlar.

 Once sana acıyordum, sonra da kendime.

Obur gemiler, geceli gunduzlu demir alırlarken koylarimdan,

Sen bekliyordun, karaya cıkmıstı koca govden,

Inmek bilmiyordu, doymak da ...

 Kabullenmekte ne kadar zorlansam da, anliyorum.

Beni ve kendin sandıgın kişiyi deniyordun ...

 Sana gore belki bir oyundu, sonunda beni sobeleyecegin.

Benim için neydi, tam olarak adını koyamıyorum.

Bildigim bişey varsa:

Gemin buyuktu, hem de  cok buyuk...

Bir turlu dolmuyordu içi, hala bekliyordun.

 Acına dayanmak koymuyordu ama,

O yuzunde belli belirsiz sakladıgın gulucuk yok  mu...

Iste o bitiriyordu içimdeki bi çok seyi...

Yıllar koyuyordu hazneme,

Sen alıyordun, tatmin olmanın yolu yoktu, senden kacmanın da...

 Yine sis coktu bi sabah korfezime,

Içimde bi korkuyla uyandım ...

Bitmemis iskelemin basındaydın,

Gozlerin uzaklarda, yine ufuklardaydı...

 Bedenin buradaydı ama:

Hiç bir kalıba sıgmayan ve sahiplenilmeyi asla kaldıramayan,

Essiz, ulasılmaz, gorunuste saf, yaralanmaya hiçbir zaman gelemeyen,

Baskalarına cektirdigi acılarda mutlulugu arayan,

Beni yaslandırdıkça kendi genclesen,

Ben yok oldukca kendini bulan,

Her bir limanda farklı bir huzura erişen,

O albatros kanatlı ruhun,

Anka gibi kullerinden defalarca dogan,

Her defasında daha da guclenen,

Daha da sen’lesen benliğin,

O doymak bilmez aclıgın,

O  içinde buyuttugun,

ancak sana yakisan hizda kişileri tuketmesini bilen sen yok mu,

Iste o Sen, yeni avlara goz dikmişti...

 El degmemiş yeni guzellikler arıyordun,

Yakip yikacagin yeni korfezler....

 Oturdum isleke ucuna, dondun arkani,

Yuzunde,

yeni bir oyuncagi olan cocuk kadar gercek,

Sana ait olamayacak kadar sahte bi gulus vardı,

Beni gorunce hemen sakladın...

 Ama sevgilim biliyor musun ?

Gec kalmıstın ...

Daha gemin ufukta ilk gorununce anlamıstım seni.

Kumlarin en dibine gommustum,