#kirmizi

Attack for Ivyylxavy!

Loş ışıklı tiyatroda Selin kendini kaderinin kavşağında buldu. Yeni edindiği vampir doğasının ağırlığı, boyun eğmez bir yük gibi üzerine çöküyordu. Öfke, hüsran ve kaybettiği insanlığına duyduğu derin özlem damarlarında dolaşarak içinde yanan arzuyla iç içe geçti. Ve orada, gölgelerin arasında, onu dönüştüren esrarengiz figür duruyordu, ilişkileri karmaşıklıklar ve anlatılmamış hikâyelerden oluşan bir labirentti.

Karanlık ve gizemli gözleri, önünde uzanan çalkantılı yolculuğu yansıtan binlerce sır barındırıyordu. O da ölümsüzlüğün zincirleriyle bağlıydı, bu zamansız varoluşta bir yol arkadaşıydı. Selin'in gözyaşları yanaklarından sessizce süzülürken, bir piyanistinki kadar zarif, parmakları uzun ve sofistike elleriyle uzandı. Nazik bir dokunuşla gözyaşlarını sildi, dokunuşu mehtaplı bir gecede kadife bir esintinin dokunuşu gibi hem rahatlatıcı hem de rahatsız ediciydi.