#kindermishandeling

Het doet gewoon fucking pijn vanbinnen. Ik kan het maar geen plekje geven. Al 19 jaar en het is nog steeds zo hartverscheurend! Laat het stoppen, ook al weet ik dat dit voor altijd is. Iets om beter te doen, maar vanbinnen toch weten dat het niet te herstellen valt. Op een dag neem ik het mee naar mijn graf en dat stelt me het meeste gerust. Gewoon rust.

Meisje uit veilig huis weggehaald (dagverslag).

“Mama laten we ons verstoppen. Ik wil hier blijven. Bescherm me mama, ik wil niet weg. Ik hoef toch niet weg mama? Bel de politie dan komen ze ons helpen.” Maar de politie staat al verder op de hoek van de straat. Niet om moeder en dochter te beschermen, maar om Lily-Mae weg te halen. Binnen staan drie mannen, de wijkagent en twee mannen van Veilig Thuis. “Ik geef hier geen toestemming voor” zegt de moeder Kimberley, “ze wilt niet weg, ze heeft het hier goed, ik heb beloofd Lily-Mae te beschermen”. “Lily-Ann..” zegt één van de mannen. Haar naam weet hij niet eens! Lily-Mae wordt van haar moeder weg gehaald. Schreeuwend en krijsend reikt ze haar armpjes over de schouder van de man die haar wegneemt. ‘”Ik wil niet mee, ik wil niet mee”. Als een kidnapping, stappen ze de achterdeur van een auto in, de deur wordt met een doffe klap dicht gegooid en weg is Lily-Mae. Moeder Kimberley stort op straat in elkaar. De rechter heeft gesproken, en daarmee werd Lily-Mae zonder pardon weggerukt. Weg van haar huis, van haar familie, weg van alles dat haar vertrouwd is. 

Pieters Daglicht over Denkdingen Er zijn van die weken dat Nederland zich ineens iets herinnert. De Week van de File, de Week van het Geluk, de Week tegen het Zwerfaval. En dan, ergens half november, die week die stil klinkt nog voor ze begint: de Week tegen Kindermishandeling. Je hoort geen fanfare. Geen slingers. Alleen een zacht geritsel van mensen die even niet weten wat ze moeten…

Een Indringende film over kindermishandeling en de rol van de arts Soms komt er een film voorbij die je niet alleen raakt, maar die je ook aan het denken zet over je eigen rol als professional en als mens. “Kind” is zo’n film. Het is een indringende documentaire die de kijker meeneemt in de complexe wereld van kindermishandeling, gezien door de ogen van artsen. Deze film verdient het om breed…

De Week tegen Kindermishandeling De Week tegen Kindermishandeling zorgt elk jaar weer voor extra aandacht voor kindermishandeling en huiselijk geweld. Want samen hebben we een belangrijke verantwoordelijkheid om de veiligheid van kinderen die hiermee te maken hebben te vergroten. Voor de Week tegen Kindermishandeling 2024 (18 tot en met 24 november 2024) schreef ik zes haiku’s rond het thema…

handen die slaanik voel zoveel pijngeen warme maaltijdof een arm om mij heenals jij mij ziet kan jouw stem iets doeneen klein gebaargeeft mij toekomst laat me niet loskijk verder dan de schijndie het verdriet verstoptgeef mij jouw handik heb jou nodigjouw ogen en jouw orenvoor mijn stille schreeuwmijn smekende blikzie het ook als je twijfeltdurf dan te vragenmaar laat me niet losjouw doen of…

achter vriendelijk ogende voordeuren, verbergt zich soms pijnlijke waarheid in de stilte van gesloten kamers klinkt fluisteren de gebrokenheid gezichten glimlachen voor de wereld ogen vertellen een ander verhaal de schaduw van huiselijk geweld werp donkere gloed over jong leven in elke kamer een verhaal van angst muren getuigen de onderdrukking achter vriendelijk ogende gevels speelt zich…

Ons mense is mos nie so nie ...

Die oom het toe nie geprosedeer nie. Dis nou die oom Jasper wat ek maandag in die apteek raak gehoor het toe hy so gal af gegaan het oor rumoerige bure. (Die einste jongmense wat mý ook slaaplose nagte gee!) Toe ek vanoggend die plaaslike koerantjie oopvou, wat kry ek daar in die briewe kolom? Die einste oom Jasper se klaaglied! Ek deel dit hier, want ek dink die oom het ʼn punt beet: “Nee, ek…