Nie potrafię sobie pomóc... Jestem, żyję, oddycham, ale co dalej... jak żyć...? Codziennie zadaję sobie to pytanie i czuję, że dla mnie już jest za późno.

Rodzina nauczyła mnie smutki zapijać wódką, uczucia to tajemnica o której nie mówi się nikomu, także nie pytaj co u mnie tylko mi polej.

Czemu innym tak łatwo jest mnie zastąpić i po prostu zapomnieć

You save everyone, but who saves you?

Nawet ON już mnie nie trzyma przy życiu, a to już jest źle...

~Odnoszę coraz większe wrażenie, że nie pasuje do tego świata ~