22.02.2023

Oooo!Nefes Nefese Koşan Atlar…

Kadim dillerde yaradanın bir adı da Hûda’dır. Nefes veren demek …hem bize nefesi veren olduğu hem de nefes alıp verdiği imâ edilir. Burada yaradana atfedilen eylem aslında genişleme ve daralma ilkesidir. Evrenlerin oluşumu bu şekildedir. Güneş sistemimizde bu iki ilke ,Jüpiter ve Satürn’le anlatılır.

Biz her nefes alış verişimizde birşey değişmez sanırken içimizde milyonlarca hücre ölür ve yenisi doğar “O her an bir şanda” olduğundan evrende hiçbir an birbirinin aynı değildir.Güneş kâinat içerisinde her an başka bir noktadan doğar.

Biz insanlar, için yenilenmek ve başka bir surete geçiş için gerekli olan daralma ilkesini anlatan Satürn derslerinde sıkışırız. Hatamız herşeyin aynı olmasını beklemektir. Hiçbir ağaç kış geldiğinde “meyve vericem”diye tutturmaz.Hiçbir komutan savaşı sürekli saldırı takdiğiyle yürütmez.Yenilenmenin, hayatı her an bir şanda geçirebilmenin gereği daralma, küçülme ya da geriye çekilme anlarıyla, ilerleme , genişleme , nüfuz etme anlarını doğru bilmekten geçer. Aslında insan hiçbirşey bilemez ya bir bilene soracak ya da gönlünün ipini yalnız yüce yaradana bağlayıp, onunla nefes alıp vermeyi öğrenecek…

Yazının başlığı Adiyat Suresinin Muhammed Esed tercümesinden…çılgınca akın eden atlar bizim ihtiras ve yaşamsal iştahlarımızdır ve nefes nefese bu koşu pek de bir yere varmaz. Satürnyen yani daralma anları durup ufka bakmaya yarar…

Kaynaklar… Muhammed Esed Kuran-ı Kerim Tefsiri