#interpers

O: ik werd door een curator die ik kende gevraagd om invulling te geven aan een expositie.

D: de uitdaging voor mij was om de kans te grijpen en mezelf serieus te nemen als maker. Dat betekende een verantwoordelijke rol aannemen waarin ik als enige zorg draag voor mijn werkproces, het goed communiceren hiervan en mezelf te presenteren aan de buitenwereld.

A: via app contact met curator maakten we afspraken over deadlines en de opening. Met de expositieruimte zelf had ik via de mail en telefoon contact om logistieke zaken maar ook de communicatie van de expositie te regelen. Hiervoor heb ik een tekst geschreven en beelden uitgekozen die zijn gepubliceerd op de website en gebruikt om een uitnodiging te versturen.  Voor de opening heb ik een mini ''performance'' waarbij de curator een door mij gekozen tekst voordroeg. Achteraf heb ik video-interview gehad met de organisator en een nieuwe exposant aangedragen.

R: het interview toonde interesse in mij als maker, en de opening was voor het eerst een moment dat ik echt achter mijn werk stond, iets wat ik in schoolse setting nog niet had ervaren. Het is een vormende ervaring geweest en ik heb er nieuwe skills, een fijne plek en contacten aan overgehouden.

O: het in een team organiseren van een waardevolle, online intervisiedag voor onze klasgenoten.

D: wij als team wilden ervoor zorgen dat we, ondanks mentale en fysieke afstand door corona konden verbinden, ontspannen, concentreren en leren van elkaar. Betrokkenheid en zorg voor elkaar waren voor mij belangrijk in de samenwerking en de dag zelf.

A: tijdens de samenwerking bleek een persoon uit ons groepje niet bereikbaar, dit scheen vaker voor te vallen en we wilde diegene even de ruimte geven maar wel laten weten dat diegene elk moment nog in kon stappen om bij te dragen. We hebben samen de harde planning ingevuld en wanneer diegene er klaar voor was ingelicht over welk onderdeel nog ondersteuning nodig had, uiteraard was daar nog ruimte voor eigen input. Ik vind het belangrijk dat wanneer je samenwerkt je je niet laat remmen door factoren waar je geen invloed hebt: dit wil zeggen dat we niet blijven hangen in een klaag-stand omdat iemand niet meewerkt zoals jij dat wil, maar we deze persoon wel direct communiceren wat we van diegene verlangen en een bepaalde verantwoordelijkheid verwachten. De persoon krijgt dan zelf nog de kans om mee te doen in plaats van zich gepasseerd, waardeloos of niet goed genoeg te voelen. Maar voelt zich ook niet bezwaard omdat diegene misschien een steek heeft laten vallen. Er moet altijd ruimte zijn voor vergeving en een oplossing, daar hebben we allen het meeste aan. Empathie hiervoor is heel belangrijk als team, voor de mensen die zich keihard inzetten maar ook voor degenen die af laten weten.   groepsapp, teams, breakoutrooms socratisch gesprek,

R: de communicatie met ons team verliep ontzettend fijn. We kregen van docenten en klasgenoten goede reacties over de dag zelf en onze samenwerking. Het was af en toe luchtig, ernstig, ontspannen en inspirerend, ook voor ons. Door dat we allen ruimte hadden gekregen in de samenwerking was er een gestroomlijnde opbouw en afwisseling, ieders persoonlijke geluid en kwaliteiten kwamen tot zijn recht.

‘’Mijn complimenten voor het geheel; de voorbereiding, de aankondiging, de dag zelf en nu deze afsluitende mail zijn met zoveel zorg en aandacht gedaan. Zo is de opdracht bedoeld en zo leggen jullie de lat hoger en dagen jullie ook je medestudenten uit. Ook als jullie straks in een echt team werken is dit een hele fijne manier om een studiedag vorm te geven en uit te voeren’’