Ang dami sigurong positibong posibilidad ang nangyari na sa atin kung hindi tayo hinintuan ng ikot ng mundo. May dalawang puso pa sigurong palaging ngumingiti dahil kinikilig sa tamis ng pag-ibig. Mahirap talagang kakumpetensya ang tadhana. Hindi mo alam kung sino ang itutukso sayo kaya parang magpapatangay ka na lamang. Pinaglaruan nga yata tayo ni kupido kaya nang sa oras na tumama ang paningin mo kanya ay parang pinana at napatid yung lubid na nagduduktong sa relasyon natin. Nakakalokong isipin na nasira ng mahabang daluyong ang nakampante na sa isang samahan. Para bang ikinulong kita sa masikip na sitwasyon kaya sobra na lamang ang ligaya mo nang makilala mo siya. Ayokong humingi ng pasensya dahil ramdam kong ni minsan sa buong pinagsamahan natin ay naging masaya ka rin. Naniniwala ako. Napasaya rin kita kahit minsan. Alam kong minahal mo rin ako ng pabalik. Alam kong ibinigay mo rin yung parte mo sa relasyong ito. Ramdam kita. Naramdam kita. At pakikiramdaman ko parin hanggang ngayon kung sakaling ganon parin ang hinahanap-hanap mong timpla dahil nakahanda parin ako dito na iginhawa ang patlang sa buhay mo. Sana ako parin ang hanap mo pagdating sa dulo. Sana lapitan mo ako pag nakita mong hinihintay kita sa dulo ng laban. Sana akapin mo ako at sabihing matagal kang nangulila sa ganitong pakiramdam. Sana ang yapos ko parin ang kayang magpagaan ng mga iniinda mo. Sana ako yung sagot na magpapaamo sa buhay mo. Sana ako parin yung init na kinaugalian mo. Hindi ba’t ang sarap ibalik ng nakasanayan? Sana ako parin yung hinahanap mong pakiramdam na nakagawian mo noon. Dahil hindi ko binago ang sarili ko dahil inaasahang kong kapag bumalik ka ay makita mong ito parin yung sarap ng kalinga na nagustuhan mo sa nakaraan.
