#hibride

Moldova, mai pregătită ca România să facă față atacurilor hibride ale Rusiei - Interviu video

Creștere Ușoară a Înmatriculărilor de Automobile Noi în România în Octombrie 2024

Votova Berishën se më kishte ardhur në majë të hundës me Nanon, por këta dolën përqafe me njëri-tjetrin dhe më thanë se ‘çfarë thuhet në fushatë, mbetet në fushatë’. Votova për Ramën që t’ia hiqja bllokun Metës, por këta më erdhën në pushtet prej krahu. U bëra gati të votoja Bashën që të sillte ‘Republikën e re fringo’, por ai u ul dhe e arnoi atë me Ramën. Tani Metën e kam president, Nanon në stol rezervë, Rama në timon me Bashën te pedali i gazit. Kështu që tani i shoh surratet e këtyre që i quajnë ‘klasë politike’ dhe më duket sikur jam te ‘Ferma e kafshëve’, ku nuk arrin të dallosh kush është derr e kush njeri.

Me gjithë vlerësimin dhe respektin që kemi për autorë të tillë si Mjeda, Fishta dhe Koliqi, vepra e tyre për nga gjeografia dhe demografia e lexuesve i përket një niveli më të ulët se vepra e Kadaresë (këtu nuk e kam fjalën për cilësinë letrare, por vetëm për statusin kulturor dhe sociologjik). Madje, madje, duke i dhënë botës një autor të përmasave të Kadaresë dhe duke shërbyer si conduit i një numëri të madh autorësh klasikë të shqipëruar pikërisht nëpërmjet standardit, shqipja e njësuar e 1972-shit provoi, edhe për më skeptikët, se i kishte kartat në rregull, për të funksionuar si mveshje e një kulture moderne; duke i rrëzuar kështu pretendimet e të gjithë atyre detraktorëve, duke filluar nga Arshi Pipa, që prireshin ta shihnin si “gjuhë mushku”, ose rezultat shterpë të një hibridizimi të imponuar politikisht.