#hayalin

Hayaline tutunup özlememin kalbimde verdiği burukluğun yine hayal tarafına sarılarak avundum.

" Günaydın, bu ne güzel bir sabah böyle, yine seninle uyandım. İşin tuhaf tarafı sen yoksun ve ben yine aklımda sen ,yanımda hayalinle güne başladım. Salaklığın böylesi yaptığın onca şeye rağmen ben yine seni özlemeye başladım.."

" Niye ? Niye? Niye lan niye ? Ne diye her dinlediğim şarkıda sen varsın ? Ya benim seni unutmam gerekirken neden sürekli aklımdasın? Hayalin neden benimle konuşup, gülüşüyor neden ? Senden nefret etmem gerekirken seninle uyuyup senle uyanmamın sebebi ne ? Tam mutluyum tam gülüyorum, gülüşlerimin ortasında aklıma gelip, neden gözlerimi dolduruyorsun ? Ben deliriyorum sanırım , onca yaptığın şeye rağmen nasıl bitiremedim içimde seni , nasıl silemedim tamamen ? Boşversene ya bu kalp seni hiç unuturmu ? Aptallık seni unutmaya çalışan bende.."

Artık çoğu zaman hayaline sarılmak bile teselli vermiyor, çünkü seni her an yanımda istiyorum ve seni öyle seviyorum ki mesafeler bile varlığından utanır...

Sensizlik sol yanımı delice tutuştururken, gecelerimin yalnızlığında bile aklımda hep hayalin var.

Çünkü hayalin bile beni mutlu etmeye yetiyorken, varlığının gözlerimin önünde belirecek olması kim bilir beni nasıl mutlu edecek...

Sensiz geçen her gece hayalinin odamın duvarlarında nasıl belirdiğini ben sana nasıl açıklayayım...?

Özür dilerim! Senin hayalin benim hayalim sandım. O kadar kusursuz sevdiğini zannettim ki yalan olduğunu anlamayacak kadar inanmıştım...