#havva

Vampirler gerçekten var oldular mı yoksa bir hayal-fantazi ürünü müydü? Bu soru günümüzde de hala sorulmakta ve net bir cevabı bilinmemekte. 

Bugün bu konuya bir cevap aramayacağız onun yerine vampir kavramı nereden geliyor, nasıl ortaya çıktı bunla ilgili teorilerden bazılarına değineceğiz. 

Bilindiği gibi bu varlık ve vampir olgusu özellikle B.Stoker’ın Dracula eserinde ses getirmiştir. Stoker bu eserde vampir varlığına Eflak kontu, Vlad Drakul’u kaynak gösterip ondan esinlenerek betimlemiştir. Bu nedenle de birçok kaynakta ilk vampir kavramı kanlı ve vahşi Vlad Drakul’a atfedilmiştir. (Kanlı ve vahşi diyoruz çünkü siz de acımasız olduğunu; öldürdüğü düşmanlarını kazıklara oturtup sergilediğini duymuşsunuzdur...)

Fakat bazı kaynaklar ve araştırmalar vampir kavramını çok daha eskilere, bir mite dayandırır. Bu teoriye de inanan kişi sayısı oldukça fazladır. Bu teori ne mi? Kitab-ı Mukaddes’te adı geçen, Yahudi mitolojisine göre Adem’in Havva’dan önceki ilk karısı olan ve şeytana hizmet eden Lilith vampirlerin atası olabilir. Mitoloji de ona ‘gece yaratığı’ ya da ‘gece canavarı’ denilir, soyunun iblislere dayandığı düşünülür.

Bilim insanı, psikanalist ve Yahudi mistisizmi üzerine çalışan Siegmund Hurwitz, Lilith-İlk Havva kitabında bu konuda şöyle der; Lilith, doğan bebeği haliyle de onun taze yaşamını, kanını içerek yok etmeye çalışır. Çünkü sonsuz yaşamı tadabilmek için çocuklardan çaldığı hayata ihtiyaç duyar. Eğer taze yaşam, bebek-çocuk bulamazsa hayatta kalmak için diğer varlıkların, insanların da kanını içer; hatta kendi çocuklarını öldürmekten bile çekinmez.

Bu bağlamda bakarsak tarih, edebiyat, sinemada oldukça adı geçen vampirlerin en eski kaynağını Lilith efsanesi olarak görebiliriz.

YASAKLANMIŞ METİNLERDEN GÜNÜMÜZE..

1913 yılında yayınlanan ve apokrif olarak kabul edilen gizli bir metnin anlatığına göre Adem ve Havva...

Cennetten kovulduklarında kendilerine bir çardak yaptılar ve yedi gün büyük bir keder içinde yas tuttular.

Ancak yedi gün sonra acıkmaya başladılar ve yiyecek aramaya başladılar ve bulamadılar. Bunun üzerine Havva Adem'e dedi ki: 'Efendim, açım. Gidin, yiyecek bir şeyler arayın. Belki Rab Tanrı geriye bakıp bize acır ve bizi daha önce bulunduğumuz yere geri çağırır.

Adem kalktı ve yedi gün boyunca tüm bu topraklarda yürüdü ve cennette eskiden sahip oldukları gibi bir erzak bulamadı. Ve Havva Adem'e dedi: 'Beni öldürecek misin? Öleyim ve umarım ki Rab Tanrı seni cennete sokar, çünkü sen oradan benim yüzümden sürüldün.'

Adem cevap verdi: "Ey Havva, Tanrı'nın üzerimize başka bir lanet getirmemesi ihtimaline karşı bu tür sözlerden uzak dur. Elimi kendi etime doğru uzatmam nasıl mümkün olabilir? Hayır, ayağa kalkalım ve yaşamak için bir şey arayalım ve başarısız olmayalım.

Dokuz gün boyunca yürüdüler ve aradılar, cennette alıştıkları gibi bir şey bulamadılar, sadece hayvan yemi buldular. Ve Adem Havva'ya dedi: 'Rab hayvanlara ve vahşilere yemeleri için bunu sağladı; ama meleklerin yemeğini yerdik. Ama bizi yaratan Tanrı'nın huzurunda ağıt yakmamız adil ve doğrudur. Büyük bir tövbe edelim: belki Rab bize lütfeder ve bize acır ve yaşamımız için bize bir pay verir. Ve Havva Adem'e dedi: 'Tövbe nedir? Söyle bana, ne tür bir tövbe etmeliyim? Kendimize tahammül edemeyeceğimiz kadar büyük bir yük yüklemeyelim ki Rab dualarımıza kulak vermesin ve sözünü bizden yerine getirmediğimiz için yüzünü bizden geri çevirsin. Ey rabbim, ne kadar tövbe ettin, çünkü sana bela ve ızdırap getirdim? Ve Adem Havva'ya dedi ki: "Benim kadar yapamazsın, ancak gücün yettiği kadarını yap. Çünkü kırk gün oruç tutacağım, ama sen kalk ve Dicle nehrine git ve bir taş kaldır ve nehrin derinliklerinde boynuna kadar suyun içinde onun üzerinde dur. Ve ağzınızdan hiçbir söz çıkmasın, çünkü Rab'be hitap etmeye layık değiliz, çünkü dudaklarımız haram ve yasak ağaçtan murdardır.

Ve otuz yedi gün ırmağın suyunda mı duruyorsun? Ama Rab Tanrı bize acır diye, Ürdün sularında kırk gün kalacağım.

Ve Havva Dicle nehrine yürüdü ve Adem'in ona söylediği gibi yaptı. Aynı şekilde, Adem Ürdün nehrine yürüdü ve suda boynuna kadar bir taşın üzerinde durdu. Ve Âdem dedi ki: Sana söylüyorum, ey Erden suyu, benimle beraber üzül ve sende bulunan bütün yüzücüleri (hayvanları) bana topla ve beni kuşatsınlar ve benimle beraber yas tutsunlar. Kendileri için değil, benim için ağlasınlar; çünkü günah işleyen onlar değil, bendim.'

Ansızın bütün canlılar gelip etrafını sardı ve o saatten sonra Ürdün'ün suyu (hareketsiz) ve akıntısı durdu.

Ve on sekiz gün geçti; Sonra Şeytan öfkelendi ve meleklerin parlaklığına dönüştü ve Dicle nehrine Havva'ya gitti ve onu ağlarken buldu ve şeytan da onunla birlikte üzülüyormuş gibi yaptı ve ağlamaya başladı ve ona dedi ki: nehirden dışarı ve artık ağıt yakma. Üzüntü ve iniltileri bırakın artık. Neden endişelisin ve kocan Adem? Rab Tanrı iniltilerinizi duydu ve tövbenizi kabul etti ve tüm melekler sizin adınıza yalvardık ve Rab'be yalvardık; ve sizi sudan çıkarmak ve cennette sahip olduğunuz ve uğrunda feryat ettiğiniz gıdayı size vermek için beni gönderdi. Şimdi sudan çık da seni erzakının hazırlandığı yere götüreyim.'

Ama Havva işitti, inandı ve ırmağın suyundan çıktı ve eti suyun soğukluğundan ot gibi (titriyordu) idi. Dışarı çıkınca yere düştü ve şeytan onu kaldırdı ve Adem'e götürdü.

Ama Adem onu ​​ve şeytanı onunla birlikte görünce ağladı ve yüksek sesle bağırdı ve dedi ki: "Ey Havva, Havva, tövbenin emeği nerede?

Cennetteki yurdumuzdan ve manevi neşeden uzaklaştırdığımız hasmımız tarafından tekrar nasıl tuzağa düşürüldün?'

Ve Havva bunu işitince, onu nehirden çıkmaya ikna edenin (şeytan) olduğunu anladı; yüzüstü yere düştü ve kederi, iniltisi ve feryadı iki katına çıktı. Ve ağladı ve dedi ki: 'Vay sana ey şeytan. Neden bize sebepsiz yere saldırıyorsun? Bizimle ne işin var? Biz sana ne yaptık? Bizi zanaatla takip ettiğin için mi? Ya da neden kötülüğün bize saldırdı? Senin izzetini alıp şerefsiz mi bıraktık? Neden kötülük ve kıskançlıkla bize düşmansın (ve bize zulmediyorsun)?'

Ve şeytan derin bir iç çekerek konuştu: 'Ey Adem! Bütün düşmanlığım, hasedim ve kederim sanadır, çünkü göklerde melekler arasında sahip olduğum izzetimden senin için çıkarıldım ve senin için yere kovuldum.' Adem, 'Bana ne söylüyorsun? Ben sana ne yaptım ya da sana karşı suçum ne? Bizden bir zarar görmediğine göre, neden bizi takip ediyorsun?'

Şeytan, 'Adem, bana ne diyorsun? Senin hatırın için o yerden kovuldum. Yaratıldığın zaman. Tanrı'nın huzurundan kovuldum ve melekler topluluğundan kovuldum. Allah sana hayat nefesini üflediğinde ve senin yüzün ve suretin Allah'ın suretinde yapıldığı zaman, Mikail de seni getirdi ve (bizi) Allah'ın katında sana ibadet ettirdi; ve Rab Tanrı konuştu: İşte Adem. Seni suretimizde ve suretimizde yarattım.'

Ve Mikael dışarı çıktı ve tüm melekleri çağırdı: 'Rab Tanrı'nın emrettiği gibi Tanrı'nın suretine tapın.'

Ve önce Mikail'in kendisi tapındı; sonra beni aradı ve şöyle dedi: 'Rab Tanrı'nın suretine tapın.' Ben de, 'Âdem'e ibadet etmeye (ihtiyacım) yok' diye cevap verdim. Ve Mikail beni ibadet etmem için ısrar ettiğinden, ona dedim ki, 'Neden beni teşvik ediyorsun? (Benden daha aşağı ve daha genç bir varlığa ibadet etmem). Ben yaratılışta onun büyüğüyüm, o yaratılmadan önce ben yaratılmıştım. Bana ibadet etmek onun görevidir.'

Benim altımda bulunan melekler bunu işitince ona tapmaktan vazgeçtiler. Ve Mikael, 'Tanrı'nın suretine tapın, ama ona tapınmazsanız, Rab Tanrı size gazap edecektir' dedi. Ben de, 'Bana gazap ederse, yerimi göğün yıldızları üzerine kuracağım ve En Yüce Olan gibi olacağım' dedim.

Ve Rab bana gazap etti ve beni ve meleklerimi izzetimizden kovdu; ve senin yüzünden yurdumuzdan bu dünyaya kovulduk ve yeryüzüne atıldık. Ve bu kadar büyük bir ihtişamla şımartıldığımız için hemen kedere kapıldık. Ve seni böyle bir sevinç ve lüks içinde gördüğümüzde üzüldük. Ve hile ile karını aldattım ve izzetimden kovulduğum gibi, onun vasıtasıyla seni de senin zevkinden ve lüksünden kovdurdum.

Adem, şeytanın bunu söylediğini işitince, haykırdı ve ağladı ve şöyle dedi: 'Ya Rab Tanrım, hayatım senin ellerinde. Ruhumu yok etmeye çalışan bu Düşmanı benden uzaklaştır ve kendisinin kaybettiği ihtişamını bana ver.' Ve o anda, şeytan onun önünde kayboldu. Ama Âdem, (sonunda) Ürdün sularında kırk gün ayakta durarak kefaretine dayandı. Ve Havva Adem'e dedi ki: "Yaşa, ya Rabbi, sana hayat verildi, çünkü sen ne birinci ne de ikinci hatayı işlemedin. Ama ben yanıldım ve saptırıldım, çünkü Tanrı'nın buyruğunu tutmadım; ve şimdi beni hayatının ışığından kov ve ben gün batımına gideceğim ve ölene kadar orada olacağım.' Ve batıya doğru yürümeye, yas tutmaya, acı acı ağlamaya ve yüksek sesle inlemeye başladı. Ve rahminde üç aylık yavruları varken orada bir çardak yaptı. Ve dayanma vakti yaklaştığında, acılarla ıstırap çekmeye başladı ve Rab'be yüksek sesle haykırdı ve şöyle dedi: "Acı bana, ya Rab, bana yardım et." Ve işitilmedi ve Tanrı'nın merhameti onu kuşatmadı. Ve kendi kendine dedi ki: 'Efendim Adem'e kim söyleyecek? Sizden rica ediyorum, ey göklerin aydınları, doğuya ne zaman dönersiniz, efendim Adem'e bir mesaj iletin.'

Ama o saatte Adem dedi ki: 'Havva'nın şikayeti bana geldi. Belki de yılan onunla bir kez daha savaştı.'

Ve gitti ve onu büyük bir sıkıntı içinde buldu. Ve Havva dedi ki: 'Seni gördüğüm andan itibaren, lordum, kederli ruhum tazelendi. Ve şimdi Rab Tanrı'ya benim adıma, seni dinlemesini ve bana bakmasını ve beni korkunç acılarımdan kurtarmasını rica et.' Ve Adem Havva için Rab'be yalvardı. Ve işte, Havva'nın sağında ve solunda duran on iki melek ve iki "erdem" geldi; ve Michael sağda duruyordu; yüzünü göğsüne kadar okşadı ve Havva'ya dedi ki: 'Ne mutlu sana Havva, Adem adına. Duaları ve şefaatleri büyük olduğu için, yardımımızı kabul edesin diye gönderildim. Şimdi kalk ve kendini hazırla. Ve bir oğul doğurdu ve o parlıyordu; ve bebek hemen ayağa kalktı ve koştu ve elinde bir ot sapı taşıdı ve annesine verdi ve adı Kabil olarak adlandırıldı. Ve Adem Havva'yı ve çocuğu taşıdı ve onları Doğu'ya götürdü. Ve Rab Tanrı, başmelek Mikail tarafından çeşitli tohumlar gönderdi ve Adem'e verdi ve ona nasıl çalışacağını ve toprağa kadar nasıl çalışacağını gösterdi, böylece onlar ve tüm nesilleri yaşayabilir. Çünkü Havva bundan sonra hamile kaldı ve adı Habil olan bir oğul doğurdu ve Havva Adem'e dedi: "Efendim, ben uyurken bir rüyet gördüm, çünkü bu, Kabil'in elindeki oğlumuz Habil'in kanıydı, o kanını ağzına akıtıyordu. Bu yüzden üzüntüm var.' Ve Adem dedi ki, 'Eyvah, eğer Kabil Habil'i öldürdüyse. Yine de onları birbirinden karşılıklı olarak ayıralım ve her birine ayrı meskenler yapalım.' Ve Kayin'i çiftçi yaptılar, (ama) Hâbil'i de çoban yaptılar; bu şekilde karşılıklı olarak ayrılabilmeleri için.

Ve bundan sonra, Kabil, Habil'i öldürdü, ama Adem o zaman yüz otuz yaşındaydı, ama Habil yüz yirmi iki yaşındayken öldürüldü. Ve bundan sonra Adem karısını tanıdı ve bir oğlu oldu ve adını Şit koydu.

Ve Adem Havva'ya, 'İşte, Kabil'in öldürdüğü Habil'in yerine bir oğul doğurdum' dedi.

Ve Adem Şit'i doğurduktan sonra, sekiz yüz yıl yaşadı ve otuz oğul ve otuz kız babası oldu; altmış üç çocuğun hepsinde. Ve milletlerinde yeryüzü üzerinde çoğaldılar.

Ve Âdem Şit'e dedi: Dinle oğlum Şit, annenle ben cennetten kovulduktan sonra işittiğimi ve gördüğümü sana anlatayım. Dua ederken, Tanrı'nın elçisi Başmelek Mikail yanıma geldi. Ve rüzgar gibi bir araba gördüm ve tekerlekleri alevlendi ve doğruluk cennetine yakalandım ve Rab'bin oturduğunu gördüm ve yüzü dayanılmaz alev alevdi. Ve o arabanın sağında ve solunda binlerce melek vardı. Bunu görünce afalladım ve beni dehşet sardı ve yüzüm yere dönük olarak Tanrı'nın önünde eğildim. Ve Tanrı bana dedi: İşte öldün, çünkü Allah'ın emrini çiğnedin, çünkü sen daha ziyade kendi iradesine tabi kılmak için senin kudretine verdiğim karının sesini dinledin. Yine de onu dinledin ve sözlerimden geçmedin.'

Ve Allah'ın bu sözlerini işitince, yüzüstü yere kapandım ve Rab'be kulluk ettim ve dedim ki: "Rabbim, güçlü ve merhametli Allah, Aziz ve Adil Olan, azametinden sakınan ismin silinmesin." ama ruhumu değiştir, çünkü ölürüm ve nefesim ağzımdan çıkacak. Yerin çamurundan yarattığın (beni) huzurundan çıkarma. Beslediğini nimetinden uzaklaştırma.'

Ve sen! Senin hakkında bana bir söz geldi ve Rab bana dedi: Günlerin şekillendiğinden beri, bilgi sevgisiyle yaratıldın; bu nedenle senin soyundan Bana hizmet etme hakkı (hak) ebediyen alınmayacaktır.'

Ve bu sözleri duyduğumda. Kendimi yeryüzüne attım ve Rab Tanrı'ya tapındım ve 'Sen sonsuz ve yüce Tanrı'sın; ve tüm yaratıklar sana şeref ve övgü verir.

'Sen tüm ışık(lar)ın üzerinde parıldayan gerçek Işıksın, Yaşayan Hayat, sonsuz kudretli Güç. Sana, manevi güçler onur ve övgü verir. Sen insan ırkı üzerinde merhametinin bolluğu üzerinde çalışıyorsun.'

Rab'be ibadet ettikten sonra, doğrudan Tanrı'nın baş meleği Mikail elimi tuttu ve beni 'görme' cennetinden ve Tanrı'nın emrinden kovdu. Ve Michael elinde bir değnek tuttu ve cenneti çevreleyen sulara dokundu ve sular dondu.

Karşıya geçtim ve başmelek Mikail benimle karşıya geçti ve beni yakaladığı yere geri götürdü. Oğlum Şit, bilgi ağacından yediğimde ve bu çağda olacakları bildiğimde ve sezdiğimde bana vahyedilecek olan diğer sırları [ve ayinleri] bile dinle. ; [Tanrı'nın insan ırkını yarattığına yapmak istediği şey. Rab bir ateş alevi içinde görünecek (ve) majestelerinin ağzından emirler ve kanunlar verecek [ağzından iki ağızlı bir kılıç çıkacak] ve onlar O'nu majestelerinin meskeninin evinde takdis edecekler. .

Ve onlara heybetinin harikulade yerini gösterecek. Ve sonra onlar için hazırlayacağı memlekette RABBE bir ev yapacaklar ve orada O'nun kanunlarını çiğneyecekler ve mabetleri yakılacak ve memleketleri terk edilecek ve kendileri dağılacak; çünkü onlar Allah'ın gazabını alevlendirdiler. Ve bir kez daha onları dağıldıkları yerden geri döndürecektir; ve yine Tanrı'nın evini inşa edecekler; ve son kez Tanrı'nın evi eskisinden daha büyük olacak. Ve bir kez daha kötülük, doğruluğu aşacak. Ve bundan sonra Tanrı, [görünür biçimde] yeryüzünde insanlarla birlikte oturacaktır; ve sonra doğruluk parlamaya başlayacak. Ve Tanrı'nın evi çağda onurlandırılacak ve düşmanları artık Tanrı'ya inanan adamlara zarar veremeyecek; ve Tanrı Kendisi için sonsuza dek kurtaracağı sadık bir halkı harekete geçirecek ve dinsizler, yasalarını sevmeyi reddeden kralları Tanrı tarafından cezalandırılacak. Gökler ve yer, geceler ve gündüzler ve tüm yaratıklar O'na itaat edecek ve O'nun buyruğundan çıkmayacaktır. İnsanlar işlerini değiştirmeyecekler, ancak Rab'bin yasasını terk etmekten değiştirilecekler. Bu nedenle Rab kötüleri Kendinden uzaklaştıracak ve doğrular Tanrı'nın gözünde güneş gibi parlayacak. Ve o vakitte insanlar su ile günahlarından arınacaklardır. Fakat suyla arınmak istemeyenler mahkûm edilecektir. Ne mutlu ki, nefsine hükmeden adam, Hüküm gelip çattığında ve Allah'ın büyüklüğü insanlar arasında görüldüğünde ve yaptıkları işler adil yargıç Allah tarafından soruşturulduğunda. Âdem dokuz yüz otuz yaşına geldikten sonra, günlerinin sona erdiğini bildiği için şöyle dedi: 'Bütün oğullarım benim yanıma toplansınlar, ben ölmeden önce onları mubarek kılayım ve onlarla konuşayım.'

Ve onlar, Rab Allah'a ibadet etmekte oldukları dua evinde, onun gözünün önünde üç kısım halinde toplandılar. Ve O'na sordular (dediler): 'Baba, seni ne ilgilendirir ki, bizi bir araya topla ve neden yatağına uzanıyorsun? 'Sonra Adem cevap verdi ve 'Oğullarım, hastayım ve ağrım var' dedi. Ve bütün oğulları ona dediler ki: 'Baba, bu hastalık ve acı ne anlama geliyor?'

Bunun üzerine oğlu Şit dedi: "Ey efendim, yemeyeceğiniz cennet meyvesinin hasretini çekmiş ve bu yüzden üzüntü içinde mi yatıyorsunuz? Söyle bana, cennetin en yakın kapılarına gidip başıma toprak koyayım ve cennetin kapılarının önünde kendimi yere atıp ağlayayım ve yüksek sesle feryatla Allah'a yalvarayım; Belki beni dinler ve meleğini bana hasretini çektiğin meyveyi getirmesi için gönderir.'

Adem cevap verdi ve dedi ki: 'Hayır oğlum, (bunun için) özlemiyorum, fakat vücudumda bir zayıflık ve büyük bir acı hissediyorum.' Seth, 'Acı nedir, lord babam? ben cahilim; ama onu bizden gizleme, bize haber ver.'

Ve Adem cevap verdi ve dedi: 'Beni dinleyin oğullarım. Allah bizi, beni ve anneni yarattığında ve bizi cennete koyduğunda ve meyve veren her ağacı bize verdiğinde, cennetin ortasında bulunan iyiyi ve kötüyü bilme ağacından bize yasak koydu; (diyerek) 'Ondan yemeyin.' Ama Tanrı cennetin bir parçasını bana ve (bir parçasını) annene verdi: Aquilo'ya karşı olan doğu ve kuzeydeki ağaçları bana verdi ve güneyin bir kısmını ve annene verdi.

(Üstelik) Allah, bizi koruması için bize iki melek verdi. Meleklerin Tanrı'nın huzurunda tapınmak için yükseldikleri saat geldi; Düşman [şeytan], melekler yokken fırsat buldu ve şeytan, anneni haram ve haram ağaçtan yemeye yöneltti. Ve yiyip bana verdi.

Ve hemen, Rab Allah bize gazaplandı ve Rab bana dedi: 'Bununla emrimi geride bıraktın ve sana doğruladığım sözümü tutmadın; işte, senin vücuduna yetmiş darbe indireceğim; Başından, gözlerinden ve kulaklarından başlayarak ayak parmaklarındaki tırnaklarına kadar ve ayrı ayrı her uzvunda azap göreceksin. Bunlar, Tanrı'nın azap için atadığı şeylerdir. Bütün bu şeyleri Rab bana ve tüm ırkımıza gönderdi.' Adem oğullarına böyle söyledi ve şiddetli ağrılara tutuldu ve yüksek sesle bağırdı: Ne yapmalıyım? sıkıntı içindeyim. Beni kuşatan acılar o kadar acımasız ki.' Ve Havva onun ağladığını görünce, kendisi de ağlamaya başladı ve şöyle dedi: 'Ya Rab Tanrım, onun acısını bana ver, çünkü günah işleyen benim.' Ve Havva Adem'e dedi: "Efendim, bana acılarından bir pay ver, çünkü bu sana benim suçumdan geldi." Ve Adem Havva'ya dedi: "Kalk ve oğlum Şit ile cennet mahallesine git ve kafalarına toprak sür ve kendini yere at ve Allah'ın huzurunda ağıt yak" dedi. Muhakkak ki (size) acır ve meleğini, içinden hayat yağının aktığı rahmet ağacına gönderir ve beni onunla meshetmek için size bir damla verir ki bunlardan kurtulayım. '

Sonra Seth ve annesi cennetin kapılarına doğru yola çıktılar. Ve onlar yürürken, lo! aniden bir canavar [bir yılan] geldi ve saldırdı ve Seth'i ısırdı. Ve Havva bunu görür görmez ağladı ve şöyle dedi: 'Ey zavallı kadınım. Allah'ın emrini tutmadığım için lânetliyim.'

Ve Havva yılana yüksek sesle dedi: 'Lanetli hayvan! Nasıl oluyor da Allah'ın suretine karşı salıvermekten korkmayıp onunla savaşmaya cüret ettin?'

Canavar insanların dilinde cevap verdi: 'Kötülüğümüz sana karşı değil mi Havva? Öfkemizin nesneleri siz değil misiniz?

Söylesene Havva, meyveden yemek için ağzın nasıl açıldı? Ama şimdi seni azarlamaya başlarsam buna dayanamazsın.'

Sonra Şit canavara dedi: 'Rab Tanrı seni sövüyor. Sus, dilsiz ol, kapa çeneni, Hakk'ın lanetli düşmanı, karıştırıcı ve yok edici. Rab Tanrı'nın çileye çekilmeni emredeceği güne kadar Tanrı'nın suretinden kaçın.' Ve canavar Seth'e şöyle dedi: "Bak, senin söylediğin gibi, Tanrı'nın suretinin huzurundan ayrılıyorum." Hemen dişlerinden yaralanan Seth'ten ayrıldı. Fakat Şit ve annesi, hasta Âdem'i mesh etmek için rahmet yağı için cennet bölgelerine gittiler ve cennetin kapılarına geldiler, (ve) yerden toprak alıp başlarının üzerine koydular ve rüku ettiler. yüzleri yere dönük ve ağıt yakmaya ve yüksek sesle inlemeye başladılar, Rab Tanrı'ya, çektiği acılarda Adem'e acımasını ve 'merhamet ağacından' onlara yağ vermesi için meleğini göndermesini istedi.

Ama onlar saatlerce dua edip yakardıklarında, işte, melek Mikail onlara göründü ve şöyle dedi: 'Ben size Rab tarafından gönderildim -Ben Tanrı tarafından insanların bedenleri üzerine görevlendirildim- size söylüyorum, Şit. (Sen) Allah adamı, ağlama ve dua etme, rahmet ağacının yağından dolayı, vücudunun ağrıları için baban Âdem'i meshetmeni dileme.

"Çünkü sana derim ki, son günlerden başka hiçbir şekilde onu alamazsın."

[Beş bin beş yüz yıl dolduğunda, Tanrı'nın oğlu olan en sevilen kral Mesih, Adem'in bedenini diriltmek ve onunla birlikte ölülerin bedenlerini diriltmek için yeryüzüne gelecek. O, Tanrı'nın Oğlu, geldiği zaman Erden ırmağında vaftiz edilecek ve Erden sularından çıkınca Kendisine iman edenlerin hepsini merhamet yağından meshedecek. Ve merhamet yağı, sudan ve Kutsal Ruh'tan sonsuz yaşam için yeniden doğmaya hazır olanlar için nesilden nesile olacaktır. O zaman Tanrı'nın en sevgili Oğlu Mesih, yeryüzüne inerken, baban Adem'i cennete, merhamet ağacına götürecektir.]

"Ama sen, Şit, baban Adem'e git, madem ki onun ömrü doldu. Altı gün sonra ruhu bedeninden çıkacak ve dışarı çıktığında gökte ve yerde büyük mucizeler ve göklerin nurlarını göreceksin. Bu sözlerle Michael hemen Seth'ten ayrıldı.

Ve Havva ve Şit, yanlarında narenciye, çiğdem, Hint kamışı ve tarçın gibi güzel kokulu bitkilerle döndüler.

Ve Şit ve annesi Adem'e vardıklarında, ona canavarın [yılanın] Şit'i nasıl ısırdığını anlattılar. Ve Adem Havva'ya dedi: 'Ne yaptın? Tüm nesillerimiz için başımıza büyük bir bela, günah ve günah getirdin; ve bu yaptığın, benim ölümümden sonra çocuklarına söyle, [çünkü bizden doğanlar çalışıp başarısız olacaklar, ama onlar eksik olacak ve bizi lanetleyecekler. (ve) de ki: Başta olan ana-babamız, bize bütün kötülükleri getirdi].' Havva bu sözleri işitince ağlamaya ve inlemeye başladı.

Ve tıpkı baş melek Mikail'in önceden söylediği gibi, altı gün sonra Adem'in ölümü geldi. Adem ölüm saatinin yaklaştığını anlayınca bütün oğullarına şöyle dedi: 'Bakın, ben dokuz yüz otuz yaşındayım ve eğer ölürsem, beni şuradaki meskenin tarlasında güneşin doğuşuna doğru gömün.' Ve öyle oldu ki tüm konuşmasını bitirdiğinde hayaletten vazgeçti. (Sonra) güneş karardı, ay ve yıldızlar yedi gün boyunca ve Şit yasında babasının bedenini yukarıdan kucakladı ve Havva ellerini başının üzerinde kavuşturmuş yere bakıyordu ve bütün çocukları ağladı. en acı şekilde. Ve işte, melek Mikail göründü ve Adem'in başında durdu ve Şit'e dedi: "Babanın bedeninden kalk ve bana gel ve Rab Tanrı'nın onun hakkında ne yazacağını gör. Yaratığı odur ve Tanrı ona acıdı.'

Ve bütün melekler borazanlarını üflediler ve haykırdılar:

"Ne mutlu sana, ya Rab, çünkü yaratığına acıdın."

Sonra Şit, Tanrı'nın Adem'i tutan elinin uzandığını gördü ve onu Mikail'e teslim ederek şöyle dedi: 'Kıyamet gününe kadar, onun kederini sevince dönüştüreceğim son yıllara kadar senin sorumluluğunda olsun.

Sonra onun yerine geçenin tahtına oturacak.'

Ve Rab, melekler Mikail ve Uriel'e tekrar dedi: 'Bana byssus'tan üç keten giysi getirin ve onları Adem'in üzerine ve diğer keten giysileri oğlu Habil'in üzerine yayın ve Adem ile oğlu Habil'i gömün.'

Ve meleklerin tüm "güçleri" Adem'in önünde yürüdü ve ölülerin uykusu kutsandı. Ve melekler Mikail ve Uriel, Adem ve Habil'i Cennet'in yerlerine, Şit'in ve annesinin [ve başka kimsenin] gözleri önünde gömdüler ve Mikail ve Uriel şöyle dediler: 'Gördüğünüz gibi, aynı şekilde gömün. ölü.'

Altı gün sonra Adam öldü; ve Havva öleceğini anladı, (böylece) bütün oğullarını ve kızlarını Şit'i otuz erkek ve otuz kız kardeşle bir araya topladı ve Havva herkese dedi: 'Beni dinleyin çocuklarım ve size başmelek Mikail'in ne dediğini anlatayım. Babanla ben Allah'ın emrini çiğnediğimizde, sizin haddi aşmanızdan dolayı Rabbimiz, hükmünün gazabını, önce suyla, sonra da ateşle, ırkınızın üzerine getirecektir; Rab tüm insan ırkını bu ikisi aracılığıyla yargılayacak Ama beni dinleyin çocuklarım. Öyleyse siz taştan, başkalarını da çamurdan sofralar yapın ve benim ömrüm boyunca ve babanızın bizden işittiği ve gördüğü (tüm) üzerlerine yazın. Rab ırkımızı suyla yargılarsa, kilden masalar çözülecek ve taştan masalar kalacak; ama ateşle taştan sofralar kırılır ve kilden sofralar (sert) pişirilir.'

Havva bütün bunları çocuklarına söyledikten sonra dua ederek ellerini göğe açtı, dizlerini yere büktü ve Rab'be tapınıp O'na şükrederken, hayaletten vazgeçti. Bundan sonra, bütün çocukları onu yüksek sesle feryatlarla gömdüler.

Onlar dört gün yas tutarken, (o zaman) baş melek Mikail göründü ve Şit'e dedi: "Ey Allah adamı, altı günden fazla ölün için yas tutma, çünkü yedinci gün dirilişin işaretidir ve geri kalan günlerin alâmetidir." gelecek yaş; yedinci gün Rab bütün işlerinden dinlendi.'

Michele gets to indulge his pistachio obsession and Harry gets to indulge his irrational annoyance for Michele's pistachio obsession. The other Irish and Sicilians are used to it, but even the Greeks are quite perplexed as to why such a small thing drives Harry up the wall like this.

Harry: "He tells me to eat healthy but then will eat a bucket of pistachios in one day! And he puts that shit into everything!"

Michele, who has bought himself a big bag of pistachio's from the bazaar: "It's a healthy nut! It's a good snack! You're overreacting, anyways!"

Havva: "... maybe you do have to argue about something in a relationship."

Dilan: "... I can't make a good joke with Green nuts, but I know it's there."

Timothea: "Yeah, there's something with Irish and Green, right? Green Island. Or something like that."

Omar: "Ironic then that he doesn't like them.... Then again, it does make sense that Michele likes Harry then."

HAVVANIN KIZI Bacak bacak üstüne atma Ortadan ayırma saçlarını Gülerken deli edersin Gülme Esvabın darını giyme Hele kapının önünde durup mehtaba karşı Elini elime verme Zor olur ayrılması senden Bak söylüyorum Delikanlıyım Fena olurum Günahkâr olurum Yapma Sakın ha SÖYLEDİKLERİME BAKMA.