Het vragenuurtje
Aangezien ik al een paar weekjes bij groep 6 meeliep en de kinderen alleen maar mijn naam en leeftijd wisten, vroeg ik aan de meester of het niet een leuk idee was om een vragenuurtje te houden waar ze mij alles mogen vragen wat ze willen. Meester zei ‘Nou, ik denk niet dat het een uurtje gaat duren hoor maar dat lijkt me een heel goed idee!’ Hij legt de klas uit dat Juf Jasmijn een super goed idee had en liet mij de klas overnemen en daar kwamen de eerste vragen, zo uiteenlopend als ze waren: Houdt u van gamen? Jazeker Wat is uw lievelingskleur? Groen Wat is uw lievelingseten? Bifteki. Zoek maar is op! Heeft u wel eens snoep gestolen? Nee, maar wel een gum toen ik heel jong was en daar had ik gelijk spijt van dus sindsdien heb ik mijzelf beloofd nooit meer wat te stelen omdat het niet goed voelde. Bent u een dierenvriend? Ik ben een ONTZETTEND grote dierenvriend. Wat vindt u zo leuk aan kinderen? Kinderen zijn puur en eerlijk en meestal kan je zien wat er gebeurd bij een kind. Volwassenen zijn moeilijker te lezen omdat ze al hebben geleerd dingen te verbergen. Kinderen verbergen niks. Ze vertellen alles, alleen niet altijd in woorden. En ik denk dat ik stiekem zelf ook nog kind ben. Blauw of Turquoise? Turquoise Heeft u een vriend en woont u samen? Jazeker en ik woon al 4 jaar samen met hem in ons huisje. Heeft u een groot huis? Ik heb een gezinshuis van 130 m2. Ik denk dat een gemiddeld gezinshuis tussen de 100 en 120 m2 inzit dus ik heb veel ruimte! Heeft u huisdieren? Jazeker, ik heb 3 katten waarvan eentje Noa heet. De klas begint de lachen en kijkt hun klasgenootje aan. Ik benadruk nog even dat ik dat een hele mooie naam vind en daarom mijn kat daar ook naar genoemd heb. Het meisje Noa is tevreden. Houdt u van knutselen? Heel erg, ik heb ook niet voor niks een eigen knutselkamer bij mij thuis! Wat wilt u liever, een villa of een gezinshuis? Oei, uhm ik denk een gezinshuis want een villa is zo groot en die moet je schoonmaken en daar hou ik niet van. De kinderen beginnen de giechelen en eentje zegt heel scherp ‘Uhm, u kunt toch ook een schoonmaker inhuren?’ ‘Oh dat mag dus ook? Oh dan wil ik de villa!’ De kinderen knikken tevreden. Heeft u een Playstation 4? Jazeker Wilt u later kinderen en hoeveel? Ja, en als het aan mij lag 4 zeg ik grijnzend (de kinderen beginnen de lachen) maar ik dat vind mijn vriend niet zo’n goed idee haha. ‘Ja of 30! U heeft genoeg ruimte!' ‘POEH, kon dat maar he!’ lach ik. Wat is uw lievelingsfastfood? Pita Gyros. De meeste kinderen reageren gelijk met ‘watte?’ maar andere kinderen weten wat ik bedoel maar ik leg toch even uit wat het is. ‘Een pita gyros is een soort pannekoekbroodje met patat en vlees wat in griekenland een heel bekend fastfoodgerecht is.’ Wat is uw favoriete monster in Minecraft? Poeh, moeilijke vraag! Ik denk de einddraak. De meester komt terug de klas in en vraagt verbaasd ‘Hebben jullie nog stééds vragen?!’ En ik zeg lachend ‘Ja, het is ook gewoon leuk om alles te mogen vragen!’. De kinderen knikken en laten niet hun vingers zakken dus we gaan lekker door.
Ik merk op dat steeds dezelfde kinderen hun vingers omhoog steken dus ik zeg hardop ‘Uhm, ik zie telkens dezelfde vingers. Hebben de andere ook geen vragen? Je mag me alles vragen, nu is je kans!.’ En ja hoor, de wat ‘stillere’ kinderen steken ook hun handen op en stellen hele goede vragen.
Wat mij opviel was dat kinderen ook graag dingen wilden vertellen en koppelden hun vragen aan eigen interesses. Bijvoorbeeld de Turquoisevraag die gesteld werd was erg belangrijk voor haar omdat zij Turquoise zoveel mooier vond dan blauw, en de vraag wat mijn favoriete monster uit het spel Minecraft was, was omdat het kind zo weinig anderen had om dit mee te kunnen bespreken. Maar ook vonden kinderen het leuk dat ze connecties konden vinden met mij ‘een volwassene’ en dat ik ook echt antwoord wist te geven op dingen die meestal alleen kinderen weten.
Het was geweldig en ik heb veel geleerd, maar het allerleukste waren de dagen erna. Kinderen kwamen met kleine dingetjes bij me terug. Het kindje wat Minecraft zo leuk vond kwam soms een heel ingewikkeld verhaal vertellen over iets wat hij gebouwd had in Minecraft, wat ik niet begreep, maar omdat ik naar hem luisterde werd hij ZOOO blij en kon hij zijn ei weer even kwijt. Of het kindje die vroeg of ik van gamen hield, die kwam naar me toe en liet een artikel zien met een nieuw spel wat op de markt was en dat hij dat ECHT een aanrader vond voor me. De bevestiging dat ik naar ze luisterde en hun mening serieus nam, had een erg positieve uitkomst op het gedrag van de kinderen.
Al met al, een aanrader voor iedereen om dit is een keer te doen. Geen enkele vraag is raar, maar je mag natuurlijk wel aangeven dat bepaalde vragen niet gepast zijn als onderwerp. Gelukkig hadden mijn kindjes hele goede en interessante vragen.
