#gekyume

‘Yong kapitbahay ko naman, ‘yong marites dyan? Araw-araw kong naririnig na nagkakalat ng chismis tungkol sa sinong susunod na biktima. Iniisa-isa raw ng suspek ang bawat eskinita rito sa amin. Binibilinan akong madalas na mag-ingat daw ako at baka ako na ang susunod. "Alagad ho ako ng batas, protektado ho ako," lagi ko namang sagot.

May patayan na naman?

Nakakapagod na.

Napatingin ako sa buwan sabay labas ng isang malalim na buntonghininga. Pagod na rin akong tumitig sa pisara kong puno ng tamtaks. Puro dead-end itong kaso na ‘to. Para akong nagpupuyat sa wala. Saka ko naalala ang kape ko, baka lumamig na.

Tumayo ako mula sa upuan sa aking silid. Napakakalat! Kasinggulo ng kasong mga hawak ko itong kuwarto ko. Sa sobrang kalat, muntik pa akong matalisod sa kable na nandito. Sino ba naman kasi ang makakapaglinis nito? Nasa gitna ako ng pag-iisip kung maglilinis pa ba ako nang bigla akong may narinig na kaluskos sa labas.

Naramdaman kong tumaas ang balahibo sa mga braso ko. Maingat akong lumabas ng silid upang tignan kung may nakapasok ba sa bahay. May nakita akong bakas ng sapatos na may putik sa lapag, papuntang silong. Paano nangyaring may nakapasok dito?

Bumaba ako sa silong at nagbukas ng ilaw mula sa aking telepono. Puro sako lang naman ng bigas ang laman. Nakatakas? Napaisip nanaman ako. Pinatay ko ang ilaw at umakyat ako sa may banyo.

Naghugas ako ng kamay.

Naghugas nang naghugas.