#fluid interfaces

Diese Drohne steuert ihr mit einem Stift!

Fragt nicht, wozu der Flying Pantograph gut ist. Aber es ist schon beeindruckend, wie ein Quadrocopter mit einem Stift gesteuert und zum Zeichnen bewegt werden kann. Bei einem Pantografen handelt es sich um einen sogenannten Allesschreiber. Das mechanische Instrument dient dazu, eure Zeichnungen beispielsweise in einem größeren Maßstab zu kopieren. Die Idee ist bereits über 400 Jahre alt, der…

At more than one recent party, I’ve found myself uttering the same awkward phrase: “I know you from Twitter.” Our social media presences, it seems, precede us, but we’ve yet to find a way to work our prior knowledge elegantly into IRL conversation (or at least, I’ve yet to).

Social Textiles: Social Affordances and Icebreaking Interactions Through Wearable Social Messagingfrom

Door: Christel De Maeyer, Manager The Studios - Howest

In de jaren 70-80 zat iedereen gekluisterd voor zijn tv, het altaar van de huiskamer. Ik herinner me nog het moment toen de televisie in de huiskamer kwam. The big moment. Met familie en vrienden zaten we uren naar dat kastje te kijken. Veel was er toen nog niet te doen. In het begin was het allemaal in zwart/wit, pas later kwamen de kleurtjes het allemaal opfleuren.

Bij de opkomst van televisie in de jaren 50-60 zag men de tv als een bedreiging voor film in de cinema. Maar film in de cinema is zo een andere dimensie, een ontsnappen van de wereld, de donkere kamer met het grote beeld en de magische setting, de stilte, het grote reuzescherm.

Televisie bracht een venster op de wereld, het zou mensen een ander wereldbeeld geven, alhoewel televisie toen nog een heel lokaal gebeuren was.

In de jaren 90 begon het allemaal al stilletjes aan te veranderen. Bij het opkomen van internet was er plots een ander venster op de wereld. Een veel ruimer beeld op de wereld. En meer nog, je kon er altijd naar toe, gelijk wanneer, als telecom het toeliet ook overal. Misschien was het soms wat traag, maar het bracht een hele verandering met zich mee. De early adopter zat al snel voor zijn computer gekluisterd om al die informatie op het net te bekijken, die toen ook wel nog schaars was.

Mid jaren 90 kwamen de eerste buzz-woordjes over interactieve tv, en hoe dat alles zoveel beter zou maken. Het nieuwe wonderkind, de walled gardens, de mediabedrijven hun volgende kaskraker, over hoe dat nieuwe betaalmodel ging werken, en of de gebruikers überhaupt wel interactief zouden zijn, of gingen ze gewoon lui vanuit een zetel verder kijken naar de lineaire televisie. Verschillende toekomstscenario’s werden uitgedacht tijdens de Milia conferenties in Cannes ten tijde. Heel veel opwinding over nieuwe mogelijkheden.

Diezelfde jaren 90 was er ook een andere grote, opkomende, markt. Er werd namelijk tonnen content geproduceerd in CD-rom producties, meestal in samenwerking met mediagiganten die daar het geld voor hadden en ook de rechten om afgeleide producten te maken. Dit is een kleine zijsprong die niet onbelangrijk is in het toekomstige verhaal van het altaar. Die CD-roms waren als het waren interactieve documentaires, en beetje bij beetje werden die ook crossover met toegang tot het internet. De CD-rom kende een stille dood op het einde van de jaren 90, toen het internet meer en meer aan volwassenheid won. Al die CD-rom content kan nu misschien herleven, op tablet PC’s en in een online omgeving. Is dat niet het transmedia verhaal van vandaag?

Een stille verschuiving naar de platformen van de 21’ste eeuw. Het internet groeit na de eerste bubble nu snel op en wordt een massamedium. Mede dankzij de breedbandmogelijkheden die er vandaag zijn wordt het ook een visueel medium. Videotoepassingen zijn the next big thing.

Digitale televisie wordt geïntroduceerd in 2005. Er is meer dan 10 jaar over gegaan vooraleer er een publieke introductie – met primaire toepassingen – is. In vergelijking met alle geopperde ideeën en geteste producten blijven de meest succesvolle toepassingen ‘het programmeren’ en ‘de pauzeknop’. Neen, de rode knop is niet succesvol en zal ook geen lang leven kennen,.. wordt daar eigenlijk nog ooit over gesproken?

Na primitieve digitale televisie volgt de opkomst van the cloud, intelligente smartphones en tablets.

Mijn regelmatige bezoekjes aan opstartende bedrijven in Silicon Valley bracht me bij Efe van The Auteurs. Efe zijn bedrijfje werkt aan filmdistributie via het internet. Ondanks een mager aanbod in het begin, biedt The Auteurs met hoge kwaliteit streaming vandaag het platform voor wie alternatieve film wil bekijken op zijn computer. Ondertussen is de naam veranderd naar MUBI, is de dienst ook geïntegreerd in het platform van Belgacom Digitale tv en bereidt Efe zich voor op distributie via tablets. De films worden verkocht aan 5 euro het stuk. Starling TV, een opstartend bedrijf in NY, experimenteert in dezelfde periode met eerste initiatieven rond social tv, een combinatie van digitale televisie, smartphone- en tablet-toepassingen. Ook de projecten die de laatste 2 jaar uit het vrt medialab zijn gevloeid tonen geloof in nieuwe vormen van televisiekijken.

Verschuivingen in de consumptie van content zijn al aan de gang sinds mid jaren 90 en de evolutie gaat verder: smart tv’s komen er aan, de portals naar de cloud staan nog maar in hun kinderschoenen en adaptie van nieuwe technologieën door de bevolking gaat steeds sneller. Een boeiende tijd om in de mediasector te werken, met veel uitdagingen zowel op technologisch als sociaal vlak.

In de toekomst zal een geïntegreerde media hub/client het ‘altaar’ in de huiskamer vervangen. Deze hub zit in een draadloos netwerk en vormt een centrale unit die toegang geeft tot media in de cloud. Naar gelang je goesting zal je gelijk waar en wanneer media kunnen beleven. De schermen zullen groot en klein zijn naar gelang de tijd die je hebt om te besteden aan mediaconsumptie. Het is aan de kijker om te bepalen of die al dan niet gevolgd worden volgens een standaard programmatie of op een uitgesteld tijdstip, evenals de laag van interactiviteit.

Dit brengt me tot mijn ultieme droom waarin de gebruiker zelf bepaalt via wat voor een formaat of type scherm hij of zij de media beleeft. Televisies, smartphones of tablets doen er dan niet meer toe - we zullen de schermen kunnen tekenen op een muur. Echte schermen waarin we vervolgens informatie kunnen opvragen of films kunnen bekijken waar en wanneer we dat wensen. Een vorm van sixth sense, fluid interfaces.