#f'ten

Her sene mecbur dökülen yapraklar gibi Her dem üzülmesi gereken bir adam var

Çözemediğim bir şeyler var hayatımda  Sualtı gibi derinlerde sessizce bekleyen  Dirensem, daha ne kadar direnebilirim artık  Nereye kadar gidebilirim, gitsem?

Aradığım nedir, o kentten bu kente?  Adressiz yaşamak da sıkar insanı gün gelir  Gider heyecanlar, istekler, gülümseyişler  Yüreğimdeki denizin suları birden çekilir.

Özleyip de vardığım her yerden, hemen kaçsam diyorum  Ne aradığımı biliyorum, ne bulduğumu  Bilmem neresinde yanıldım ben bu hayatın?  Yüreğimi kabartan o sevinç, şimdi sonsuz bir acı oldu.

Taşlar yığılmış önüne en güzel, en anlamlı duyguların  Uçsuz bucaksız bir tüneldeyim ve her yanım karanlık  Koluma giriyor bazı adamlar, bir şeyler söylüyorlar  Kalıplaşmış, sıkıntı verici, güdük.

Oysa acı diye bir şey var bu dünyada  Ölüm var -ki yüreğimde bu boşluğu yaratan birazda odur.

Yanıbaşımda ölüp gitti dostlarım, ben bakakaldım  Gözyaşlarının da bir yerlere gömüldüğü görülmüş müdür?

Çözemediğim bir şeyler var hayatımda  Sanki ilk benim duyduğum garip, anlatılmaz duygular  Sürse daha ne kadar sürer bu, bilmiyorum  Ölümü ve hayatı yanyana düşünmesini ne zaman öğrenir çocuklar?

Kaldırımda bir çiçek biter mi birden?

Kaçalım derdin burdan Yok mu aklında bi' yer?