#eskisigibi

Büyük kayıpları olan insanlara bakıyorum. Zaman,insan ,duygu kaybıdır bu kayıplar...Birdaha hiçbir zaman eskisi gibi olamıyorlar,olmuyorlar. Zaman,mekan,insanlar değişmese bile bu insanlar değişiyorlar. Dağılıyorlar,kaybediyorlar,kazanıyorlar. Birdaha dikiş tutturamıyorlar ötesini görmedim...

‘Sensiz de döner bu devran...’ Demek isterdim ama olmuyor.

Sensiz dönmüyor bu devran, sensiz atamıyor sol yanım. Güneş bile doğmuyor artık eskisi gibi, çiçeklerim soldu. Yok oldu duygular. Unuttum sevmeyi, mutlu olmayı. Aşkı...

Lütfen gel! Gelde dönsün dünya, gelde atsın kalbim. Güneş yine doğsun eskisi gibi, yeşersin çiçeklerim. Yeniden canlansın duygular. Öğret bana sevmeyi, mutlu olmayı, aşkı...

Gel! Günüme güneş, geceme ay ol... Gel! Aydınlat önümü, ışık ol... Gel! Yaşama sebebim, umudum ol... Gel! Kalbim ol...

Ama gel n’olur...

Seneler sürer her günüm,

Yalnız gitmekten yorgunum

Zannetme sana dargınım,

Ben gene sana vurgunum.

Başkalarına gülsem de

Senden uzak kalsam da,

Sevmediğini bilsem de

Ben gene sana vurgunum.

Dağları aşınca başım,

Geri kaldı her yoldaşım,

Gel sevgilim, gel kardaşım,

Ben gene sana vurgunum.

Gönlüm seninkine yardı,

Aynı şeyleri duyardı

Ayaklarımız uyardı…

Ben gene sana vurgunum.

İtilmiş, tekmelenmişim,

Doğduğum günde yanmışım,

Yalnız sana güvenmişim