Lale, Farsça kırmızı anlamına gelen lâ’l kökünden türemiş bir kelimedir.

Tevazu örtüsüne bürünüp gazelden gazele gezen lalenin sırları bir bir ortaya dökülmeye başlar. Tek bir sap üzerinde tek bir çiçeği ile tevhidi simgeler; tecelligâh-ı ilahidir lale! İsminin harfleri “Allah” lafzındaki harflerle aynıdır, ebced hesabına göre aynı sayı değerini verir; ayine-i esma-i ilahiyedir lale! Her bir harfi tek tek kaldırılsa kalan kelime yine “Allah” der. En son harfi “h”dir ki, o bile tek başına zât-ı ilahiyi ifadeye yeter; ehl-i zikirdir lale! Tersten okunsa “hilal” okunur. Hilal hem İslam medeniyetinin hem devletin simgesidir; alemdar-ı İslam’dır lale! Artık bambaşka bir değer, hatta belki bir nevi kudsiyet kazanır. Türlü benzetmelerle övülür durur. Allah, lale, hilal kelimelerinin yazımında noktalı harf bulunmayışında bile bir mana aranır. Lalenin makbulu, yazılışı gibi yaprakları üzerinde nokta, leke olmayanıdır. Öyleyse lekesiz aşkın simgesidir lale! …