#ehbildu

Maiatzaren 24ko hauteskundeetan aurkeztu diren Larrabetzuko bi zerrenda nagusiak @eajpnv_eu eta @bildularrabetzu pic.twitter.com/gdI5ccUCNp

— larrabetzu eskura (@larrabetzu) April 22, 2015

Así sería o Congreso español aplicando os datos do barómetro do CIS publicado hoxe.

Onde se produciría a perda de escanos do PP (24, en total):

2 en Madrid: 1 para o PSOE e o outro en principio para IU, mais moi desputado con UPyD.

2 en Barcelona: 1 para o PSC-PSOE e outro para ICV.

1 na Coruña (PSOE), Cantabria (PRC), La Rioja (PSOE), Guipúscoa (PSOE), Zaragoza (PSOE), Tarragona (ERC), Lleida (CiU), Girona (PSC-PSOE), Valencia (PSOE), Alacante (UPyD), Baleares (PSM-IV), Murcia (PSOE), Albacete (PSOE), Badaxoz (PSOE), Tenerife (PSOE), Las Palmas (CC-NC), Huelva (PSOE), Sevilla (UPyD), Cádiz (PSOE) e Málaga (PSOE).

Onde habería outros movementos de escanos:

Euskadi. EH Bildu e PNV desputan senllos escanos en Biscaia e Guipúscoa, por unha marxe moi estreita, polo que se lle outorgou 1 a cada un; en calquera caso, sería un gaño dos jeltzales ás custas da esquerda abertzale.

Navarra. Geroa Bai perdería o seu escano, en beneficio do PSOE.

Comunidade Valenciá. En Alacante, o PSOE tamén perdería 1 escano en prol de IU.

Observacións persoais.

Estes datos son a aplicación estrita da cociña do CIS, i.e. da estimación de voto que ese instituto realiza a partir dos datos declarados polos entrevistados. O único que fixen foi trasladar as perdas e os gaños dese cálculo mecanicamente (p.ex.: restarlle 8,0 puntos ao PP) circunscrición por circunscrición, aínda que obviamente o comportamento electoral pode variar duns lugares a outros.

As estimacións do CIS son bastante fiables en universos amplos, mais as forzas políticas de territorios menos poboados están suxeitas a maiores flutuacións. De aí que os datos de todas as que están por debaixo dos 4 escanos deban ser vistos con especial cautela.

A xa mencionada cociña do CIS subestima, a respecto da intención de voto declarada, algunhas forzas políticas, sobre todo EH Bildu e Compromís-Equo, que poderían ter mellores resultados na proxección se o CIS tivera aplicado un criterio, ao meu xuízo, máis apurado.

Polo contrario, tanto o PP como o PSOE son tratados con bastante benevolencia neste último barómetro e non sería estraño, á vista dos datos brutos, que os seus resultados fosen inferiores aos prognosticados na estimación de voto do CIS, aspecto que só posteriores entregas do barómetro permitirán confirmar ou refutar. Sexa como for, dado que en moitas provincias só esas dúas candidaturas concorren polos escanos, unha maior baixada do PP tradúcese automaticamente nun incremento de escanos do PSOE.

Comparación dos dous últimos barómetros electorais do CIS: abril 2012 vs xullo 2012.

Comentarios express.

Aumentan os abstencionistas e os indecisos, sinal evidente de que o deterioro da política institucional continúa en aumento e que o descontentamento coas principais forzas políticas aínda non se canaliza cara a outras opcións políticas (coa excepción, mesmo así relativa, de UPyD) de xeito maioritario.

O sistema de vasos comunicantes da alternancia bipartidista segue a facer augas: a perda de votos do PP non representa un aumento de apoio ao PSOE -que mesmo baixa significativamente no voto manifestado. De feito, na declaración de voto PP e PSOE perden conxuntamente 9,5 puntos, aínda que a cociña do CIS os reduce a só 3,7 puntos na intención de voto.

Confírmase a tendencia á alza de UPyD á medida que se consolida a perda de apoios ao PP.

IU estáncase (con tendencia á baixa), o que semella indicar que a sangría de votos do PSOE xa parou, mesmo que sen visos de remontada.

Cataluña e Valencia. CiU non paga o prezo dos recortes en Cataluña, Compromiso segue escalando sen parar (aínda que a cociña non o reflexte) e ERC baixa dentro das marxes de erro.

Euskadi e Navarra. A cociña do CIS inverte as tendencias de voto rexistradas entre o PNV e EH Bildu.

Galiza. O BNG sobe, seguramente por ter superado en boa medida a crise provocada polas escisións de sectores hoxe integrados en ANova e Compromiso por Galicia, incapaces polo momento de ofrecerse como alternativa.

Outros. Do mesmo xeito que en Euskadi, Navarra e Galiza, o nivel da mostra fai que os datos deban ser tomados con cautela. A coalición nacionalista canaria CC-NC é, en principio, outra das grandes beneficiadas.

Non se aprecia unha liña clara de evolución do voto cara á esquerda ou cara á dereita. Porén, semella claro que a disgregación do voto favorece tanto a UPyD como á maioría das forzas nacionalistas periféricas.

*  *  *  *  *