#dogum

iyiki dogdum yine yanlız başıma

29 haziran sabahı suyum geldi, sabah 09.58 de Çiçek 33+5 de doğdu. Her sey o kadar hızlı oldu ki nasil hissetmem gerek bilemedim bile. Doğum sancisi, sezeryan ile ortaklaşa yaşandı. Ameliyata nasil girdim nasil çıktım bilmiyorum. Çiçek küvezde, ilk gün akşam 9.30 da ancak görebildim. Cok yorgundu. Elini tuttum eli düşüyordu. O kadar küçük ki 1 kilo 700 gram. Dün baya hareketliydi burnundan verilen oksijeni fanus ile vermeye başlamışlardı. Bugun de sadece küvez oksijeni ile veriyorlardı. Bugun öglen gördüm uyuyordu, kundak yapmışlardı. Ama tam bi bebek surati olmuş surati sisi inmiş. Aksam da gittim şansımı deneyim diye içeri almadılar ama hemşire fotoğrafını çekti bizim icin. Camın önüne taşınmış kızım. Iyi olan cihazdan çıkanları o tarafa alıyoruz dedi hemşire. Doktor tam bir avanak. Saglikla ordan bir çıkarsak bir daha asla gitmem. Simdi de güvenmiyorum doktora. Soru soruyorum yalan yalnis cevap veriyor. Gelen giden ilk gün çok oldu. Aklimda tutmak zor ama sağ olsunlar her yer Çiçek çikolata oldu. Kızım da bir gelirse her sey daha güzel olacak inşallah. Sarılık belirtisi göstermedi şimdiye kadar. İnşallah hiç olmadan atlatır orda. Hemşire solunumu iyi bir de beslenmeyi hal ederse cikar dedi, doktor da 10 güne cikar saniyorum dedi. Iyi olsun da tek zamanı cok önemli değil. Ruh halime gelince gece içtiğim ilaci bırak doğumda demisti hoca onu bıraktım. Haliyle iniş cikislarim var. Lohusalik var. Neyin neden olduğunu bilmiyorum ama içimdeki gerilim bazen artıyor kötü olacağım diye korkuyorum. Midem de bulandi bu akşam biraz ama sonra geçti. Canim pek yemek istemiyor. Haliyle en son yaşadığım ataklar yine mi olacak diye korkuyorum. Bir yandan da hocamin dedigi aklıma geliyor zaten antidepresan kullanıyorum. Hali hazırda devam eden bir tedavim var. Tepe taklak olmam söz konusu değil. Gececi bir sey olsun inşallah. Amin!