#dkp

Marseille. Au MuCEM, il y avait une expo sur Don Quichotte, créé par Cervantès et repris, réutilisé...

Honoré Daumier - "Don Quichotte et la mule morte" - France, 1867

Anthony Morel - série "A la poursuite des 30 géants de Don Quichotte", photos à encre tirée de végétaux cueillis sur place.

anonyme - affiche pour spectacle musical du DKP (Parti Communiste Allemand) : "Les étranges aventures du noble chevalier Don Quichotte et de son perspicace écuyer Sancho Panza dans les méandres et tribulations de la démocratie occidentale" - Allemagne, 1975

José Guadalupe Posada - pour le journal "La Calavera de Don Quijote" - Mexique, 1910

orchestres squelettes pour la Fête des Morts - Mexique, 1990

Cristina Garcìa Rodero - "Danzantes et Pecados de la fête du Corpus Christi de Camuñas, province de Tolède" 2022 ; "Villarìn de Campos, province de Zamora" 2016

voir 2

Pan-Amerikan Native Front | Immortal Ceremonies | 2021

American Black Metal

Taken from the split with Kommodus

© Pic by Street.Art.Gaarden, Germany, Kiel, 2021.

Sticker: 📣 DKP

Frieden - Arbeit - Solidarität

SAJAK GADIS & MAJIKAN Karya WS RENDRA

Janganlah tuan seenaknya memelukku

semua arahnya, sudah cukup aku tahu. Aku bukan ahli ilmu menduga, tetapi jelas sudah kutahu pelukan ini apa artinya….. Siallah pendidikan yang aku terima. Diajar aku berhitung, mengetik, bahasa asing, kerapian, dan tatacara, Tetapi lupa diajarkan : bila dipeluk majikan dari belakang, lalu sikapku bagaimana !

Janganlah tuan seenaknya memelukku. Sedangkan pacarku tak berani selangsung itu. Apakah tujuan tuan, sudah cukup aku tahu, Ketika tuan siku teteku, sudah kutahu apa artinya……

Mereka ajarkan aku membenci dosa tetapi lupa mereka ajarkan bagaimana mencari kerja. Mereka ajarkan aku gaya hidup yang peralatannya tidak berasal dari lingkungan. Diajarkan aku membutuhkan peralatan yang dihasilkan majikan, dan dikuasai para majikan. Alat-alat rias, mesin pendingin, vitamin sintetis, tonikum, segala macam soda, dan ijazah sekolah. Pendidikan membuatku terikat pada pasar mereka, pada modal mereka.

Dan kini, setelah aku dewasa. Kemana lagi aku ‘kan lari, bila tidak ke dunia majikan ?

Janganlah tuan seenaknya memelukku. Aku bukan cendekiawan tetapi aku cukup tahu semua kerja di mejaku akan ke sana arahnya. Jangan tuan, jangan ! Jangan seenaknya memelukku. Ah, Wah . Uang yang tuan selipkan ke behaku adalah ijazah pendidikanku Ah, Ya. Begitulah. Dengan yakin tuan memelukku. Perut tuan yang buncit menekan perutku. Mulut tuan yang buruk mencium mulutku. Sebagai suatu kewajaran semuanya tuan lakukan. Seluruh anggota masyarakat membantu tuan. Mereka pegang kedua kakiku. Mereka tarik pahaku mengangkang. Sementara tuan naik ke atas tubuhku.

 Yogyakarta, 10 Juli 1975