#dalampasigan

DAPIT HAPON

Tayo’y maglakad sa dalampasigan, 

Kung saan ang hampas ng alon ay umaabot sa ating mga paa.

Maglaro sa saliw ng musikang gawa ng malalakas na alon sa dagat,

Tumakbo at maghabulan hanggang sa mag-dapit hapon.

Bawat halakhak, bawat kwento ay parang walang katapusan,

Halina’t umupo sa may buhangin at sabay panuorin ang paglubog ng araw.

Hindi mawala ang ngiti sa mga labi, hindi maalis ang kislap sa mga mata,

Saksi ang dagat sa mga pangakong sinambit.

Ikaw at ako ay magsisimula dito, 

Hindi man alam ang susunod na kabanata nito.

Hayaan tangayin ng agos ng damdamin, 

Sabay sa alon ng dagat na nakahuhumaling.

At sa paglubog ng araw ay mananatili ang mga pusong nagagalak,

Hanggang sa ang buwan ay tuluyang bumangon mula sa pagkakahimbing.

minsan ko rin syang pasasalamatan sa kanyang katugunan;

inakay nya ang aking kinabukasan upang marating ang pintuan

kung saan, naroon ang mga kasagutan na magbibigay sa akin ng kalakasan ng kalooban at kaginhawaan

at nagpadampi sa akin ng isang makahulugang kaligayahan na sya ko namang nakamtan

g.

ang mga alala ay parang dagat. malawak, malalim, at naglalaman ng maraming bagay.

Hindi ko maiwasang itanong sa aking isipan na ito din kaya'y may dulo at hangganan

Katulad ng relasyon nating naputol nalang ng biglaan?

Hanggang ngayon ako pari'y naguguluhan

Tinatanong parin sa hangin kung ano ang dahilan

Dahilan ng paglisan mong hindi ko inaasahan

Kaya hanggang ngayon naghahanap parin ako ng kasagutan

Kasagutang mag papalinis sa aking isipan.

Ngunit parang kahit anong hanap ko

Walang sagot sa mga tanong ko

Paano nga bang ang magandang relasyon natin noon

Ay para nalang basurang naka kalat sa daan ngayon.

Kaya siguro'y dapat ko nalang ibaon

Kesa umasang maibabalik pa ang noon

Dahil kahit ilang beses ko pang itanong sa hangin ang dahilan

Hindi na muling maibabalik pa ang dating nakaraan.

Kaya wag na dapat ipilit na bumalik

Dahil kapag pinipilit mas lalong sumasakit

Hahayaan nalang mabura ang mga alaala

Ala-alang pinagsaluhan nung tayo pa.

Kaya sa malawak na karagatan

Aking isisigaw ang galit at sakit

Galit na matagal ko ng tinatago

At sakit na dulot mo nung ika'y lumayo.

Kaya kasabay ng mga along nag sisihampasan

Nang hanging niyayakap ako sa kalungkutan

Nang mga buhanging bumabaon sa aking paanan

At ang matirik na araw na nakakasilaw.

Kasabay ng mga yan ay syang kasabay ng aking paglimot, pagtanggap at pag patawad

Sa lahat ng sakit sa lahat ng galit

Dahil ito ang tama at dapat matagal ko ng ginawa.

Kaya salamat sa relasyong panandalian lang

Dahil dun mas natuto akong tumibay at lumaban

Relasyong kahit panandalian lang

Naramdaman ko ang totoong kaligayahan.