#curiosaco

Frida’s stijl als inspiratie!

Het tweede deel met prints, handtassen, kaartjes, terrariums, juwelenschaaltjes, bloempotten en muurstickers.

Een voorsmaakje van wat het najaar brengt; in deze post vooral juwelen en enkele prints, maar later volgt nog een post met curiosa. 

Ter aanvulling van de vorige post een aantal concrete tips voor bewuster consumeren. Het internet is een gigantische informatiebron, maar net daardoor is het soms moeilijk om te vinden wat je zoekt. Om de zoektocht wat makkelijker te maken kan je hieronder een eerste aanzet vinden.

In het goedkoopste segment zijn Bel&Bo, Monki, jbc en tweedehandszaken (in Gent T2, MARMOD, Anne B en de kringwinkel Ateljee) goede opties. Een aantal ketens hebben naast hun gewone collectie ook een meer bewuste; zoals Conscious van H&M en The Green Room van Asos.

In het midden segment is er veel meer keuze: COS, Ethletic, Pants to Poverty, Kuyichi, FREITAG en KnowledgeCotton Apparel om er maar een paar te noemen.

En dan mijn persoonlijke favorieten: Reformation, Swedish Hasbeens en in mindere mate Hoss Intropia. Niet goedkoop, maar wie heeft er veel kleren nodig als je een prachtig kleed hebt en bijpassende kickass clogs? Ze doen trouwens ook geregeld flinke sales én verzending is gratis (tip: koop je klompen en zomerjurkjes in de winter; je portemonee zal je dankbaar zijn).

Ook in Gent zijn er lokale alternatieven zoals Today is a good day, la fille d'O, Black Balloon en Nathalie Engels. Specifiek voor accesoires kan je terecht bij MAYENNE NELEN, PAARL, Elisa-lee en E Juweelier. Beperkt budget? Probeer Curiosa & co :)

Oh en als jullie zelf tips hebben, fire away!

De laatste weken is er veel te doen rond Primark en andere ketens die aan dumpingprijzen kleren verkopen (even te verduidelijking; Primark is lang niet de slechtste leerling, ketens als Esprit, Hema en New Look hebben een nog slechtere score).

In Gent is er sinds een goede week ook een vestiging en dat zorgt voor de nodige commotie. Gisteren nog was er een protestactie in de Langemunt die ludiek opriep tot nadenken, maar weinig tot geen weerklank vond bij klanten van de keten. Uit reacties bleek dat velen zich van geen kwaad bewust zijn. Het klinkt misschien wat cru, maar in dit informatie tijdperk kan onwetendheid niet langer als excuus gebruikt worden om de schouders eens op te halen en het zo te laten. Websites als rank a brand maken het mogelijk om relatief veel te weten te komen over een bepaald merk zonder uit je luie zetel te komen.

Een veel gehoord argument is dat de prijs voor eerlijke kleren te duur is en sommige mensen verplicht bij goedkope ketens te winkelen, maar ook in het goedkoopste segment zijn er betere alternatieven als tweedehandszaken, JBC, Bel&Bo en Monki. De grootste motivator voor veel Primark klanten lijkt toch vooral het aanschaffen van een volledige nieuwe kleerkast elk seizoen aan een belachelijk zacht prijsje. De keten zet daar ook volledig op in met gigantische winkelnetten en super grote zakken.

Zelf probeer in mijn winkel een zo streng mogelijke controle op werkomstandigheden en productieproces te volgen, maar dat is niet altijd simpel. Ik koop zo goed als alles bij de bron, dus rechtstreeks bij de persoon die het product maakt, maar het is vaak niet mogelijk om ter plaatste te checken hoe ze daar te werk gaan. Als kwaliteitscontrole verzamel ik zoveel mogelijk informatie (productieproces, recensies, atelierfoto’s, gebruikte materialen,…) over een ontwerper voor ik aankoop. Grote bedrijven hebben echter de fondsen om hun producenten ter plaatste te bezoeken, te controleren en bepaalde ecologische en ethische standaarden te eisen.

Preken lost niets op -  niemand wil behandeld worden als een dom gansje dat zelf niet kan nadenken, maar het is wel een positieve evolutie dat er over gepraat wordt en mensen gedwongen worden er toch even bij stil te staan. We moeten dringend beseffen dat we als consument de macht hebben om verandering af te dwingen en niet veroordeeld zijn tot lijdzaam toekijken.