#cienie

Czy tylko ja czasem mam takie chęci do widzenia rzeczy które nie są "prawdziwe"?

I mean jakieś dwa lata temu albo może wiecej nawet widziałam cienie. Zawsze po zmroku pojawiały się kątem oka czarne sylwetki ludzi. To było zabawne! Czasem trochę wzbudzało niepokój, szczególnie kiedy widziałam kątem oka np. moją mamę, której wtedy nawet nie było w pokoju albo gdy wysokie sylwetki patrzyły na mnie z góry jakby czegoś chciały. Tylko obserwowały.

Zastanawiałam się po co są i czy już totalnie świruję. Ale hej, przynajmniej miałam towarzystwo. Nic nie mówiły, znikały jak chciałam popatrzeć na nich dosłownie. Czasem słyszałam jak głos kogoś kogo znałam, ale kogo nie było przy mnie wolał moje imię. Czułam się obserwowana i ciężko było nie spać wieczorem z tego względu. Czasem nawet pojawiali się w snach.

I w końcu zniknęli. W sumie tęsknię.

Czasem specjalnie nie śpię do późna, bo gdy jestem zmęczona widzę różne rzeczy. Ruszające się przedmioty, które wcale tak naprawdę się nie ruszają... różne cienie i plamy, które jednak nie są tak znane jak wcześniej. Jakieś błyski światła, dźwięki zza okna którą brzmią jak czyjeś szepty. Wrażenie że ktoś lub coś przygląda mi się z głębi mroku. Wrażenie że świat nie jest realny. Ciągły stres i niepokój. Ciągłe myśli o śmierci. Ciągły ból w klatce piersiowej.

Sny o przeszłości, które zawsze mają jakieś znaczenie. Strach przed sprawdzeniem godziny gdy obudzonym w środku nocy. Ciągłe liczby 111, 333, 444... rozmowy z samym sobą. W końcu kto zrozumie mnie lepiej niż ja sama?

Ciągłe myśli o egzystencji. Myśl o ciele. Ja jestem w ciele. Jestem tu. Mam rękę. Palce są strasznie dziwne. Pod skórą jest krew. Przez cały czas płynie. Serce bije przez cały czas. Przez cały czas słyszę i to czuję. Własne bicie serca. Kawałek mięsa.

Czas mi się rozmywa. Pół miesiąca ciągnie się jak pół roku. Nie myślę o przyszłości, nie pamiętam co było. Nie myślę o przyszłości. Tylko ja i moje myśli.