#chlid

:D.. si no hago nada el jueves ya sabrán porque oUo)....

WUUU ufff okey, si no es jueves que es lo mas probable sera viernes o sábado. 

Este niño del ship nightink: uno-Mi PRIMER niño en ser legal jajsjaja, dos-PRIMER año olvidado-vivo :D YYY este fue el PRIMER niño que presente en mi blog, cuanto tiempo :0!! aunque lo presente por marzo(? pero ya casi vivo uff

///

quitando esto, pues fue lindo pasarlo por aquí en 4 o 3 días no recuerdo peeerooo sabrán que no estoy por aquí por entre semana por la school y toodo lo demás ahre, espero y el “contenido” dejado esta semana sea suficiente y bueno nos vemos el sábado que es mas probable yyyy bueno buenas noches!!

-sobre el avisooo hasta domingo-

Hi there! 😊 Our slang word of the day is ”Ankle-biter”, which means “child.” ⠀ This phrase has a contemporary feel, but it was first recorded in the mid-19th century. Harper's Magazine, September 1850, has: "And how are you, John? and how's Molly, and all the little ankle-biters?" ⠀ The phrase then seems to disappear from sight for over 100 years. It isn't clear whether the Harper's citation was a one-off usage and the phrase originated later independently. It's possible that it stayed alive as un-recorded slang but, even if it did stay in the language from 1850 onward, printed citations appear to be in limbo until Iona and Peter Opie's "The lore and language of schoolchildren", 1959: ⠀ "A chap who has got duck's disease is most often labelled "Tich" in a friendly manner, or "squirt" or "little squirt" in a less friendly manner. Alternatively: ankle biter, dolly mixture [etc.]" ⠀ It is included in several lists of phrases as being of Australian origin but, whilst it certainly sounds Australian, the early references to the phrase in print don't support such an origin.

You need example sentences with pronunciation? Try our app for learning English slang - click the link onelink.to/ewf6kr

Don’t stay silent… speak about what’s happening to us 💔

We are dying from the cold, and our children shiver every night.

Everything costs money, but we have nothing to cover even our basic needs.

اولین ملاقات یک کودک با دندانپزشک و تجربه ای که به دست می آورد تاثیر قابل توجهی در آینده و سلامت او دارد.

یک تجربه خوب با دندانپزشک، زمانی که کودک هنوز مشکل های حاد دندانی ندارد، می تواند باعث برقراری رابطه خوب کودک و دندانپزشک شود و زمینه همکاری کودک را در آینده فراهم کند.

کودکانی که هنگام درد دندان و بروز مشکل به دندانپزشک ارجاع داده می شوند معمولا به دلیل تجربه ناخوشایندی که به دست می‌آورند، دچار ترس از اعمال دندانپزشکی می شوند و هنگام درمان و حتی معاینه از شدت ترس فریاد می زنند و دست و پای خود را تکان می‌دهند. این رفتار کودکان در مطب دندانپزشکی غیرعادی نیست.

چرا کودکان از دندا‌نپزشکی می‌ترسند؟

در پاسخ به این پرسش باید گفت که عوامل زیادی مثل اطلاعات منتقل شده از والدین و دوستان، تجربه تلخ و دردناک قبلی از درمان‌های دندانپزشکی، کم بودن سن کودک و عدم برخورد منطقی با مشکل هنگام درمان دندانپزشکی، در همکاری نکردن کودک با دندانپزشک در این ترس فراگیر تاثیر دارند.

زمانی که کودک خود را برای ملاقات با دندانپزشک آماده می کند، نباید از کلماتی مانند سوزن و صدای مته که کودک را می ترساند، استفاده شود.

جایگزین کردن کلماتی مثل نیشگون گرفتن، آب خواب آور و قلقلک دادن دندان، برای کودکان قابل قبول تر هستند و از ترس آن ها کم می‌کند.

راهکارهایی برای از بین بردن ترس کودکان در دندانپزشکی

اگر در دفعه اول کودک رفتار مطلوبی از خود نشان داد، او را تشویق کنید و مورد ستایش و تقدیر قرار دهید.

بهتر است اگر کودک یا نوزاد شما هنوز در سن های خیلی پایین قرار دارد، او را در چند جلسه اول در آغوش مادر مداوا کرد تا کم کم بتوان او را با دندان پزشک تنها گذاشت.

بهتر است در هر جلسه درمان در دندانپزشکی، یکی از والدین همراه کودک باشد و به طور ثابت هر دفعه او را همراهی کند، این کار به کودک اطمینان خاطر می بخشد و کمی همکاری اش با دندانپزشک بیشتر می شود.