#bugünden

“Bir harf öğretenin kırk yıl kölesi olurum.” Bu söz, Hz. Ali’den bize miras kalan en derin ifadelerden biridir. İçinde bilgiye, öğrenmeye ve öğretmene saygıya dair tarifsiz bir değer barındırır. Öğretmen, sadece bir meslek değil; bir toplumun vicdanı, geleceğe uzanan ışığıdır.

Ama bugün İstanbul’da yaşanan haber, bu sözün acı bir kontrastını gösteriyor. Bir öğretmen, öğrencisi tarafından hayatından edildi. Eğitim denilen kutsal süreç, ne yazık ki şiddetle lekelenmiş durumda. Böyle bir olay, sadece bireysel bir trajedi değil, toplumsal bir alarmdır.

Eğitim, ailede başlar; okulda şekillenir. Ama aradaki boşluklar büyüdükçe, çocuklar yanlış yönlendirmelere açık hale gelir. “Suça sürüklenen çocuk” gibi popüler ifadeler, bazen mağduru suçlu gibi gösterme riski taşır ve sorumluluğu sistemin kendisinden alıp bireye yıkar. Halbuki çocuklar, toplumun aynasıdır; onları yanlış yetiştirmek, hepimizin payına düşen bir kusurdur.

O yüzden sorulması gereken soru sadece “Bu çocuk neden böyle davrandı?” değil, aynı zamanda “Biz nerede hata yaptık?” olmalıdır. Toplum olarak şiddete, öfkeye ve umursamazlığa karşı birlikte durmazsak, daha çok öğretmen, daha çok masum hayat tehlikeye girecektir.

Karşımdasın ama, bak yoksun burada.

Hatırla, kaybettiğin her şey gibi yabancı, bir korkak belki.

Böyle hatırla. Sarılıp kendine sıkıca, bu hayat benim değil de.

Beni biraz da böyle hatırla.

Oyun değil ki   bu yaşamak

Zaman dursa  bir  an .

Anlamasamda  çogu zaman

Bir dilek tutarım  zaman, zaman

Bu kötüler  olur ,  zarar ziyan

Saçlarıma  düşse  bile  ak 

Oyun değil, bu yaşamak .