#bloglar

O zamanlar çok küçüğüm okuma yazmayı öğreniyorum, hayatın akışını yeni yeni anlamaya çalışıyorum. Bir akşam vakti dedemlerin evi kalabalık tüm akrabalar orda, bende küçük kardeşimle dışarda oynuyoruz. Eve giderken kapının önünde sarı bir izmarit gördüm, yere eğildim aldım ve içtim. İnsan demem o ki; herşeyi kendi elleriyle yapar iyisi olunca ben başardım, kötüsü olunca başkalarını suçlar. Ben artık kimseyi suçlamıyorum ne yaptıysa kendi istediğimde yaptım.

Eski iş yerimden ayrılmak zorunda kaldım. Karşılıklı iş haddini bitirdim, arabulucu avukat huzurunda. Güzel dostlar edinmiştim, bir çoğunla hâlâ görüşüyorum.

Tam 14 yıl geçmiş yüzünü görmiyeli, ben hala ilk gün gördüğüm gibi görüyorum rüyalarımda seni. Hiç unutamıyorum zamana yenilmiyorum simanın unutulmaya yüz tutmasını. Çok güzel dertleşiyorsun hala benimle rüyalarımda.

Tüm hikaye yarım kalmadı aslında hepsini içimde tutuyorum, yazdığım notların çoğu bende devam etmekte. Hiç bir ceza ödül sayılmaz ama bu benim ödülüm.

Asıl görevimden saptım rüyanın toz pembesinden bir türlü sıra sana gelemedi, hala yanlızlıktan şikayet edenler var, bir türlü barışamadım.