#bllog

Sana söylüyorum. Hey! Orada ki. Evet, sen .

Dinle beni biraz bir kaç damla sözüm var. Neler yedik ictik bilmiyorum da şunu biliyorum; çok yedik hiç üretmedik. Sahi neden böyle yaptık ki? Yan gel yat! Ye iç yat!

   Böyle nasıl devam edeceğiz sorarım sizlere . Bizler sen ben o! Hepimiz bu dünyaya yatmak için mi geldik? Ne bir tarım ne de bir teknoloji. Edebiyatı bile parçaladık ona buna bıraktık. Elimizden gelse her şeyimizi saracağız öyle ot gibi kalacağız. Ne sevmesini bildik ne de bakmasını . Hep bekledik bir mucize belki de bir şey olur diye .Yahu arkadaş Allah yatana verir mi nimet. Böyle bir mantık olabilir mi ?

Düşünüyor musunuz? Neden ben daha iyi değilim diye . Neden insanlara faydalı olamıyorum . Öldükten sonra dur bu kaba oldu; yaşamın son bulduktan sonra arkandan kimler sana iyi diyecek kim anacak seni? İstemez mısın şu hayata , evrene , dünyaya , tabiata.. bir kaç güzel şey bırakmayı. Belki bir hatıra, belki bir buluş . Belki de bir ağaç. Olmadı bir yazı veyahut bir şiir..

Our bodies learn things through repetition, both physically and mentally. The mental side probably seems obvious seeing as most people have gone to school at one point or another and most likely have used some sort of flash cards to help study. This repetition helped our minds memorize new information but how can we physically do this?

For anyone who has done yoga or any other type of fitness it is easy to understand that stretches become easier to do the more you do them. In my personal experience, a little over a year ago I took a yoga class and in that class the teacher had us do hero’s pose. For me to do this pose I needed a yoga block but after a year of doing it (almost) every day I now no longer need a yoga block and am only a centimeter from touching the ground. In about two weeks I will probably be the whole way down!

Abgeschaut: Stefan George: »Das lied das jener bettler dudelt«

Das lied das jener bettler dudelt Ist wie mein lob das dich vergeblich lädt · Ist wie ein bach der fern vom quelle sprudelt Und den dein mund zu einem trunk verschmäht. Das lied das jene blinde leiert Ist wie ein traum den ich nicht recht verstand · Ist wie mein blick der nur umschleiert In deinen blicken nicht erwidrung fand. Das lied das jene kinder trillern Ist fühllos wie die worte…

ABGESCHAUT – PAUL BOLDT (1885-1921) „WIR DICHTER“

Wie Einsamkeit das Ich im Auge dämmt.Du ist nicht feil, und Du beginnt zu fehlen.Geh durch die Menge, um Lächeln zu stehlen,Verbrauche deine Küsse ungehemmt –: Ein Schrei wärmt dir den Leib! Zu sehr allein.Es gibt nur dies, unser Blut-Hoch und Ja,Unsere Kunst, das Labsal anima!Das Herz bewegt sich in das Wort herein. Von den Stummheiten sollen wir aufbrechen!Nicht nur anjahren in der…