#birsabah

ailenle yaşadığınız eve sığmak için evin büyük olmasının bir önemi yokmuş. Sevgi olan yerde aslında bir kapı bir çatı yetermiş, olmayınca da saraylarda yaşasan o ev yine de sana zindanmış.

“Bir insana defalarca şans vermenin aptallık olduğuna asla inanmadım. İnsan karanlık olduğunda ister istemez ezberlesede evinin içini,ya kapıya ya duvara çarpıyor. Fakat asla evini terk etmiyor. Bu da böyledir,birinin karanlığını hatalarını aydınlatana dek evinde gibi beklemek.”

Kapıyı kapatmak zorunda kaldım ama pencere kenarında ömrümü harcarım

Öğrendim. Eğleniyormuş gibi yapmanın ne kadar zor olduğunu öğrendim.

Seni hiç bir cihanda böyle sevemezlerdi,sen bunu bilmiyorsun,bende bilemezdim.

Gözlerimi gözlerinden alamıyorum..

O kadar zor ki hayattan zevk almamak, kanının kaynamaması eskisi gibi, heyecanlanmamak bile ürkütücü şeylere... Yaşamak bugün benim için kendimi boşluğa bırakmak ve gözümü bir daha açamamak hiç.

yıkılmasına ramak kalmış bi evin tavan boyasını yapıyo gibiyim