#begrafenis

oma breekt in stukken en we volgen allemaal je kist naar buiten. onze felgekleurde auto’s zijn nog nooit zo zwart geweest. 

we klemmen oma tussen ons in alsof dat haar bij elkaar kan houden. rapen zelf het puin op dat we achterlaten.

we zuigen je muziek op als batterijvoeding waar we een leven mee moeten doen. 

de mevrouw die de koffie schenkt is de tranen gewend. bij onze kopjes krijgen we begrijpende knikjes uitgedeeld.

Laatst ervoer de piot het belang van een kundige ceremoniemeester. Het is geen geheim dat de piot namens het HuisvandeMens vrijzinnig humanistische afscheidsplechtigheden uitspreekt. Maar ook daarnaast is hij vaak present op een begrafenis van een familielid, een vriend of een ander belangrijk persoon, als eerbetoon voor de overledene en de nabestaanden. Ditmaal schuift hij aan op de begankenis…

Laatst nam de piot afscheid van een gentleman. De winter klopt aan, in alle betekenissen van het woord. Niet alleen kruipt de kilheid meer en meer in de botten van de piot. Er gaat geen maand voorbij of de sukkelaar moet definitief afscheid nemen van een kennis, een vriend of een idool. Net voor die zorgzame overbuur van de Via Prosperità de strijd verliest tegen een slepende ziekte, brengt het…

24 augustus 1566. Donderdag. Het blijft sowieso een wazige tijd. Normaal gezien een ordinaire werkdag, en toch klingelen de klokken niet om aan het werk te gaan. Sommigen werken. Velen vertikken het. De meeste mensen lopen de stad buiten op weg naar Brielen waar er weer zal gepredikt worden. Om negen uur is de kerk er al gezuiverd van ongelovige symbolen en beginnen de grote klokken van de…