#baturmountain

Na alle ellende bij het Bratanmeer en Lovina wilden we hier echt even tot rust komen en een paar dagen op onze reet zitten. Helaas verliep dit niet zoals we hadden gepland. Het guesthouse dat we hadden geboekt had geen wifi (ik wilde graag een hoopje blogs online gooien). We hadden besloten te verhuizen naar een ander guesthouse. Eenmaal hier aangekomen kwamen we erachter dat de baas des huizes meerdere keren per dag de stekker van de modem eruit gooit. We moesten meerdere keren vragen of hij internet weer kon activeren. Daarnaast hadden ze een groot bord staan met; ‘’gelieve niet te skypen i.v.m datakrediet’’. Nou echt welkom voelden we ons hier ook niet. Gelukkig maakte het zwembad een hoop goed. Na een nacht of 3 hier te zijn gebleven kwam de baas des huizes naar ons toe en vroeg hoe lang we nog bleven. We zeiden tegen hem dat we het wel naar ons zin hadden en nog wel een paar dagen wilden blijven. Hierop antwoordde hij: ‘’No, tomorrow you go!’’. Al handgebarend zei hij dat wij weg moesten gaan omdat we niet hadden aangegeven hoelang we zouden blijven en voor te weinig geld in de kamer zitten (terwijl we met zijn vrouw hadden afgesproken dat we minimaal 4 nachten zouden blijven). Deze beste man was het hier niet mee eens. Naja dan gingen we maar weer. 

Maar voordat we vertrokken hebben we eerst nog twee duiken gedaan in Tulamben. We hebben gedoken bij het USAT Liberty Wrak. Dit schip is gezonken in 1942 en is omgetoverd tot een heus koraalrif. Het is de bekendste duikspot van Bali. Het toffe was dat ik officieel niet in wrakken mag duiken met mijn open water maar omdat het ‘’dak’’ van het schip een soort van open is is het ‘’legaal’’ om erin te duiken. We doken om het schip heen. Ik vond het super spooky omdat de visibility niet heel goed was waardoor alles er wazig en dromerig uitzag. Het was een leuke ervaring om door een deur van het schip naar binnen te gaan. Eenmaal binnen bevind je je in een ruimte waar je even blijft hangen en daarna ga je langzaam via een ander gat naar boven. De tweede duik maakten we bij de Wall, een soort muur van koraal die recht naar beneden loopt. Na de duiken hebben we 2 uur moeten wachen totdat we weer werden terugebracht naar ons guesthouse omdat het transport busje ons was ‘’vergeten’’ mee te nemen. 

Na deze duik zijn we vertrokken naar een ander guesthouse in de buurt. Helaas was hier niemand aanwezig dus hebben we een tijdje gewacht. De buurvrouw van het guesthouse heeft ons maar gewoon een kamer ingelaten met de hoop dat de eigenaar er vanzelf achter kwam. Gelukkig ging dit goed. In Amed hebben we voornamelijk op het strand gelegen en heeft vooral Kaspar veel gesnorkeld. Ik heb een beetje een visfobie gekregen sinds ik heb gehoord dat er veel ‘’triggerfish’’ zijn en die kunnen je aanvallen zodra je in hun territorium zwemt. Brrrr de gedachte alleen al geeft me al de bibbers. 

Noord-Bali zat ons niet mee. Het leek erop alsof ze ons er niet wilden hebben. Eerst de sfeer bij Bratanmeer. Daarna de ervaring in Lovina. Daarna continu verhuizen in Amed. Mensen die op zich laten wachten zoals het transport busje en de eigenaar van het guesthouse. Naja. Als klap op de vuurpijl kwamen wij via het internet en andere forums achter de ware aard van het toerisme in midden-Bali. We wilden graag de mountain Batur beklimmen. We hadden gelezen dat deze berg maar 1700 meter is en gemakkelijk is om zelf te beklimmen omdat het als het ware alleen maar een simpel pad is die je moet volgen. Toen we dit op gingen zoeken via internet kwamen we achter de heuse ‘’Baturmaffia’’. Nou de verhalen die we hebben gelezen laat ik maar achterwege maar het komt erop neer dat je ABSOLUUT NIET alleen de berg op mag. Niet omdat het gevaarlijk is maar omdat de ‘’maffia’’ er dan niet aan verdient. Doe je dit wel dan eindig je grof gezegd nog net niet met gebroken botten. We hebben gelezen dat als je je niet aan de regels houdt ze je op komen wachten met en groep mannen en je slaan. We hebben gelezen dat er zelfs een vrouw in haar gezicht is geslagen. We hebben gelezen dat een stel is bekogeld met stenen. We hebben gelezen dat er een gast geïntimideerd is en dat hij van geluk moet spreken dat ze hem nog niet hebben vermoord. Allerlei gruwelijke verhalen lees je terug via forums en tripadvisor. Deze gasten vragen ruim 50 euro om achter hun aan te lopen de berg op. Daarnaast gaan ze soms niet eens akkoord met de gehuurde gids die je ter plekke of ergens anders hebt geregeld (dubbel betalen). Doe je dit niet dan mag je rennen voor je leven en hopen dat ze je scooter niet onderkrassen en de spiegels niet kapot slaan. Want ja, dit gebeurt daar dus ook. Na dit gelezen te hebben stonden Kas en ik met ons mond vol tanden en hebben we maar besloten dat deze hele ‘’maffia’’ er maar lekker in kan stikken!!