#armoede

Pieters’ Daglicht over Denkdingen  Er zijn van die momenten waarop je denkt: Nederland, je bent een wonderlijk land. Neem nou de weggeefkast van Mariëlle Muit in Krimpen aan de Lek. Geen paleis, geen wolkenkrabber, geen kerncentrale. Gewoon een kast. Eentje waar blikken soep, pakken rijst, tandpasta en kinderkleding liggen. Een kast waar mensen iets neerzetten als ze wat over hebben en iets…

Als een leerling ’s avonds in een auto slaapt maar overdag in de les zit, faalt niet de school maar het systeem. Het is tijd dat gemeenten en jeugdhulp het onderwijs als volwaardige overlegtafel erkennen. Pieters’ Pamflet Onder de TL-buizen van het klaslokaal barst een crisis los die we niet langer mogen weg-organiseren in overlegtafels en beleidsnota’s. Dit gaat over kinderen zonder sleutel,…

Aan de Vaartweg hangt de geschiedenis in de muren, maar de toekomst hangt aan een zijden draadje. Waar ooit het water van de vaart de levensader van de buurt vormde, resteren nu slechts de rijtjeshuizen uit het begin van de vorige eeuw. Ze staan daar als vermoeide getuigen van een tijd die langzaam wegglijdt. Op sommige gevels prijkt het kille vonnis van de gemeente: onbewoonbaar verklaard. Nu…

bron: antinomie.it Hallucineren heeft sinds de komst van Kunstmatige Intelligentie een aanvullende betekenis gekregen. Hallucineren is een soort op hol slaan in een poging om een bevredigend antwoord te vinden. Die vorm van hallucineren kwam ik tegen in Jakob von Gunten (1909), het dagboek dat Robert Walser (1878-1956) schreef over zijn periode aan het instituut Benjamenta met zijn vriend Toni.…

Wat uitgaven aan jeugdzorg en Wmo pas onthullen als je naar de mensen achter de cijfers kijkt. Linkse gemeenten geven te veel uit aan jeugdzorg en Wmo. Althans, dat is de boodschap die de koppen schreeuwen.  Het klinkt lekker simpel, net rond de stembusgang: rood is duur, rechts is zuinig. Maar wie even onder de motorkap kijkt, ziet een heel ander verhaal. De verleiding van het makkelijke…

Een aantal urenlater, kwam de auto van Harrie de oprit oprijden. Hij stapte uit met een leren tas onder zijn arm en een uitdrukking op zijn gezicht die het midden hield tussen ernst en opluchting. Na de drukte van de ochtend keerde een relatieve rust terug op het Slot. De spullen van Lotte waren veilig binnen, en de geur van vers gezette thee vulde de keukenkamer. Het was in deze kalme setting…

De ontknoping De drukte in de winkel was inmiddels verstomd. Beneden in de grote zaal van De Lege Knip brandde alleen nog een klein nachtlampje bij de elektronicahoek van Piet, maar boven, in het privédomein van Sally, brandde volop licht. Het was een bescheiden maar sfeervolle ruimte, gevuld met spullen die Jannus en de anderen met zorg hadden uitgezocht om haar een echt thuisgevoel te…