Tien adviezen om jezelf te geven voor je tweeëntwintig bent.
Op uw dertiende, heb je geleerd dat perfectie niet altijd een platte buik en een thigh gap betekent. Eet dat tweede koekje nu maar dat je zo graag wil.
Op uw veertiende, heb je geleerd dat omdat je haar ‘mama’ noemt en hem ‘papa’ dat dat niet wil zeggen dat zij weten hoe ze dat moeten zijn. En ook dat zelfmoord niet de oplossing is voor alles, het is totaal geen oplossing.
Op uw vijftiende, leerde je het verschil tussen opgeven en rust nemen. Je kan alles geven en er nog steeds niet geraken. En negeer alles dat na een ‘maar’ komt.
Op uw zestiende, leerde je dat opkomen voor al de rest niet betekent dat al de rest ook voor jou zou opkomen wanneer je iemand nodig hebt. Geen één van hen zou de eerste zijn om u te verdedigen, die plek is voorbehouden voor jou.
Op uw zeventiende, leerde je dat mensen zelden menen wat ze zeggen zelfs als schrijver, terwijl je denkt dat elk woord belangrijk is. Leer de stemmen herkennen die oprecht spreken en degenen die gewoon in uw broek willen geraken.
Op uw achttiende leerde je dat het loslaten van mensen die enkel negativiteit in uw leven brengen geen misdaad is. Denken aan uw eigen vrede maakt u niet egoïstisch. Evenmin is uzelf boven anderen plaatsen dat.
Op uw negentiende, leerde je dat uzelf aan iedereen geven enkel kon leiden tot één ding: uw eigen achteruitgang. Lieveling, je bent van meer waarde dan iemand die niet eens in je ogen kan kijken in de ochtend.
Op uw twintigste, leerde je dat liefhebben en jezelf accepteren, twee verschillende dingen zijn. In situaties verwikkeld raken om jezelf af te leiden is nooit een vorm van jezelf graag zien.
Op uw eenentwintigste, leerde je dat geliefden niet de enigen zijn die je hart kunnen breken. Mensen blijven en vertrekken om redenen. Herinner u degenen die gebleven zijn omdat het leven hen dat toe liet.
Nu dat je tweeëntwintig bent besef je dat het leven nooit geweest is wat je ervan verwacht had of hoe je had gepland dat het zou zijn en dat is mogelijks één van de beste dingen dat er kan gebeuren in uw leven. Je schrijft zelf veel, maar het leven schrijft u eigenlijk, weet wanneer je ergens een punt achter moet zetten en weet wanneer je met uw pen dat ook zou moeten doen.
