#abhaz

Kafkasya ile bağlarım olduğu için ve bir yarım kafkas olduğu için çok gurur duydum hep. Belki yeterince bilgili olamadım ama her kafkas müziğinde o hissettiğin hüzün ve mutluluk hiçbir şeye değişmeyeceğim bir duygu. Kafkaslar ağladıkları sırada gülmeyi güldükleri sırada ağlamayı iyi bilirler, hayatları hep zorluklarla doludur çünkü. Yaşamak için güçlerini sonuna kadar kullanırlar. Savaşırlar sonuna kadar. Acı çekerler çok mutsuz olurlar ama çok kolay da mutlu olabilirler. Çekilen acı genetik galiba tüm nesillere kadar taşınıyor. O kafkas cesurluğunun heyecanı bir başka. Kendi atalarının cesaretiyle övünmek ve sende de olan o potansiyeli hissetmek. Güçlü olduğunu her fırsatta hatırlatır sana kafkas olmak. Yenilmezsin. Yenersin. Her durumda kendine bir yol çizersin. Pes etmek yoktur. Destanlarda anlatıldığı gibidir aynı kafkaslar. Yazıtlarda geçtiği gibi.

kafkas olmak bir ırk yada halk olmakla ilgili değildir kafkaslardan olmak bir özgürlük harkekatıdır. azınlığın gücünü göstermek adına kafkasyada yaşayan hakların birlik olup diğer halklara karşı savaşmasından kendine has danslarını etmesine kadar hepsi bir mücadelenin parçasıdır. sayıca çok fazla halkı içeren bir bölgedir kafkasya ve onları bölmek zordur. bölündü zannedilse de tekrar bir araya gelmeleri herzaman mümkündür. kendinelerine özel müzik tarzları bile aynı hareketin parçasıdır.