#50065

Zambak seviyormuş..

Ben seni bir şarkıda da hatırlarım bir otobüs durağında beklerken de. Ben seni bir çiçek bahçesinde de hatırlarım bir buğday tarlasında da. Ama ben seni nerede unutabilirim bilmiyorum.

Çok zoruma gitti ama bir kere bile ağzımı açıp sana tek kelime etmedim.

Sevileceğime inanmadığım için kitap okuyorum, başka evrenlerde sevilmiş hissetmek için.

O benim kalbimin kırıklığıdan daha önemliydi..

Alıştım. Sonra sana gerek kalmadı.

Bilmiyorum, yaşamakta mısın, öldün mü? Dünyada bir yerlerde bulabilir miyim seni. Yoksa, akşamın yaslı karanlığında. Bir ölüyü mü düşünmeli.. Her şey senin için: Gün boyunca dualarım, Uyuşturan ateşi uykusuz gecelerin; Şiirlerimin beyaz sürüsü, Ve mavi yangını gözlerimin.. Hiç kimse daha yakın olmadı bana, Hiç kimse böylesine üzmedi beni, Acıya salıp gidenler bile, Okşayıp bırakanlar bile hatta. (Günün birinde ölümün karşısında yalnız mı kalacaktım acaba? Bu mümkün olduğu kadar çabuk olsa bari..)