#4mevsim

Dün oyun oynarken, ''İt was the spring time of my life'' diye başlayan bir monolog ile karşılaştım. Evet, oyunlarda böyle şeyler oluyor. Hayatın bahar dönemi, ne kadarlık bir dönem ki bu. 20 yıl, 25 yıl, belki de 30 yıldır. Hayatın baharı ''spring time of my life'' kadar çarpıcı gelmemişti bana hiç, özentilikten belki, çok kullanıldığından ya da. Fakat ''spring time of my life'', işte bunu duyduğumda bir şaşkınlık kapladı tüm düşünceleri.

Vivaldi'nin 4 mevsimini bilmeyen yoktur herhalde. Yaz mevsimin neden bu kadar coşkulu ve diğer mevsimlere nazaran biraz daha karanlık olduğuna bir türlü anlam veremiyordum. Hüzünlü hissediyordum, coşkulu bir hüzün ama hüzündü işte. Kış ise sıkıcıydı, gerçekten sıkıcı. Bir tek bana öyle geliyor olabilir fakat 4 mevsim gerçekten mevsimler hakkında olmayabilir de. Demek istediğim, 4 mevsim gerçekten bütün bir ömrü anlatıyorsa taşlar benim açımdan yerine oturuyor. Tabi bunun doğruluğunu araştırıp bulabilirdim lakin insanın kendi doğruları sanatçının doğrularından daha önemli gibi hissediyorum. Sanatın güzelliği de burada, yaratıcının değil de algılayıcının hislerinin daha ön planda olması. Sanatçı yaratır ve orada işi biter. Alıcısı ise her seferde kendince yeni bir şey bulur.