sometimes I think I could just rot away in the house I rotted in as a teen and no one would really care or notice

Nessuno mi ha dato mai l’occasione di mostrarmi per ciò che sono, tutti che arrivano ad un certo punto e si fermano li, come se ci fosse un limite da non superare ,come la linea gialla della stazione del treno, arrivano fino a lì perché troppo pericoloso andare più avanti. Il fatto è che se solo superassero quella cazzo di linea gialla, se solo superassero la barriera di ghiaccio che mi sono costruita col tempo,vedrebbero una persona che darebbe la vita pur di farti felice, vedrebbero una persona disposta a tenderti la mano e non pugnalarti alle spalle.

Kalbım açıyor Anne.öyle bi ağrı ki bu keşke beni dövselerdide bu kdar acımazdı..Boğazımda ki düğüm kalbimin hızlı hızlı atması kendimi kasmakdan yanaklarımın sıcaklığı geçmiyor.Ve sanrm ömrüm boyuncada geçmiyecek.. unutamıyacağım. ben bazı insanları aff edemiyeceğim.İçimdeki öfkemi İçimdeki hayal kırıklığımı içimdeki ne bilmiyorum ama herşeyin fazlası.Bağırmak geliyor içimden avazım çıktığı kadar kırıp dökmek istiyorum her şeyiii.Canım çok yanıyor ve nefes alamıyorum.Dışardayım gece gece yürüyorum deliler gibi yorulmuyorum.İçime çekiyorum havayı içime sığmıyor. bu ağrı beni bir yere sığdırmıyor..Neyi Nereye koyayım bilmiyorum.Kimi sevsem içim açıyor Anne,Bir kere sadece bir kere bir insan beni hayal kırıklığına uğratmasa..

“Tanrıların olmadığı yerde hayaletler egemen olur.”