#ümit

Ve-ilâ rabbike ferġab [İnşirah: 8]

İmam Şafii’der ki; “Kalbini kötü düşüncelerle doldurup, bize de ümitsizlik aşılayarak ufkumuzu daraltan kimseye söyleyin:

Abdullah b. Mes‘ûd (r.a.)’dan rivayet edildiğine göre “Resûlallah ﷺ şöyle buyurdu:

Bir kimseye üzüntü veya keder isabet eder de o kimse:

“Allah’ım, ben senin kulunum. Yarattığın bir erkek ve bir kadının çocuğuyum. Varlığım senin elinde ve emrindedir. Hükmün, üzerimde hâkimdir. Hakkımdaki takdirin, adaletin ta kendisidir.

Ben; Senden, Sana ait olan, Kendini isimlendirdiğin veya kullarından herhangi birine öğrettiğin ya da Kitabında bildirdiğin veya gayb ilminde Kendin için seçip gizli tuttuğun bütün isimlerin ile Senden Kur,an’ı, kalbimin nevbaharı, göğsümün nuru, üzüntümün dağılmasına ve sıkıntımın ortadan kalkmasına vesile kılmanı dilerim.”

diye dua ederse, Allah ﷻ , o kimsenin elem ve kederini giderir ve bunların yerine ona ferahlık verir.

Bu müjdeli sözler üzerine sahâbîler:

“Ey Allah’ın elçisi! Biz bu sözleri öğrenmeli miyiz?” diye sordular.

Resûlullah ﷺ: “Elbette, bu sözleri işitene onları bellemesi yaraşır.” buyurdu.