#ümit

İmam Şafii’der ki; “Kalbini kötü düşüncelerle doldurup, bize de ümitsizlik aşılayarak ufkumuzu daraltan kimseye söyleyin:

Allah'a yönelmenin alametlerinden biri de kendin için ümit kapısını açık bırakıp da, diğer günah işleyen insanlar için endişeler taşıyıp onları küçümsememendir. Kendin için Allah'ın rahmetini ümit edersin de, diğer günahkarlar için onun azabından korkarsın.

Oysa ki sen onlar için rahmet ummalı, kendin için de azap korkusu duymalısın. Şayet onların halleri ve karşı karşıya bulundukları tehlikeyi gördüğün için mutlaka onların hakir görmek ve onlara kızmak durumunda isen, onlara kızdığından daha fazla kendine kızmalısın; kendin için beslediğin ümitlerin çok daha fazlasını onlar için ümit etmelisin.

Seleften bazıları şöyle demişlerdir:

"Allah için insanlara kızıp da daha sonra kendi nefsine dönüp kendine ondan daha fazla kızmadıkça dini tam manasıyla anlamış olmazsın."

Hep karıştırdı insanoğlu ;

Ümit Yaratandan, beklenti kuldandır.

İşte bu yüzden ümit tevekkül ,

beklenti çaresizliktir.